ΕΥΧΕΣ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

ΚΑΙ  ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ  

 Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, ΤΟ ΦΙΛΟΠΤΩΧΟ 

ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΛΑΤΟΜΙΤΙΣΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΦΙΛΙΠΠΑΚΗΣ ΕΥΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΑΓΑΠΗ, ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Ἀρ. Ἐγκυκλίου: 30

Ἀρ. Πρωτ.: 1023

Ἀρ. Διεκπ.: 590

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον

καί τόν εὐσεβῆ λαόν τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.  

Θέμα: «Πασχάλιος  Ποιμαντορική  Ἐγκύκλιος».

«Καί ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατά τάς Γραφάς»

Χριστιανοί μου

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Σύμφωνα μέ τή μαρτυρία τῶν Γραφῶν τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ μας ἀναστήθηκε τήν τρίτη ἡμέρα ἐκ τῶν νεκρῶν. Τό ἱερό Σύμβολό τῆς Πίστεως στηρίζει τήν θεία ἀλήθεια στή μαρτυρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἡ ὁποία γιά τήν Ὂρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία, μαζί μέ τήν Ἱερά Παράδοση, ἀποτελεῖ τήν αὐθεντική πηγή τῆς πίστεώς μας. Εἶναι ὁ γραπτός λόγος τοῦ Θεοῦ, στόν ὁποῖο τό Ἅγιον Πνεῦμα κατέγραψε τό περιεχόμενο τῆς λυτρωτικῆς θείας ἀλήθειας, πού ἀπεκάλυψε στόν κόσμο ὁ ἔνσαρκος Λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἡ Ἁγία Γραφή εἶναι βιβλίο θεόπνευστο, ἀπαλλαγμένο ἀπό τή σχετικότητα καί τό ἐπισφαλές τῆς ἀνθρώπινης διάνοιας.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τήν ἔμπρακτη πιστοποίηση καί τό ἐπιστέγασμα τοῦ λυτρωτικοῦ ἔργου τοῦ Σωτῆρος. Ἄν στό Σταυρό νικήθηκε ὁ θάνατος καί στόν Ἅδη καταλύθηκε τό κράτος τῆς φθορᾶς, στήν Ἀνάσταση τό ἔργο αὐτό πιστοποιεῖται ἔμπρακτα, φαίνεται στίς φωτεινές καί ὁλοκάθαρες διαστάσεις του. Ἡ ἀποτίναξη τῆς φθορᾶς καί ἡ κατάποση τοῦ θανάτου ἀποτυπώνονται στό ἀφθαρτοποιημένο Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, πού ἀστράφτει ἀπό λαμπρότητα καί ἄφθαρτη φωταύγεια.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ πανηγυρική πιστοποίηση τῆς θεότητος καί τῆς θείας παντοδυναμίας του. Ὁ Χριστός ὡς Θεός ἀνέστησεν ἑαυτόν, ἐγείρας ἐκ τοῦ τάφου τό πρόσλημα. Τό δόγμα τῆς Ἀναστάσεως εἶναι σκληρή ἀλήθεια γιά τήν φυσική διάνοια τοῦ ἀνθρώπου. Γίνεται ἀποδεκτό ἀπό τήν φλογισμένη πίστη πού βλέπει τά πάντα δυνατά στήν παντοδύναμη θεία ἐνέργεια, στήν παντοκρατορική βουλή τοῦ Ὑψίστου. «Ὅπου γάρ βούλεται Θεός νικᾶται φύσεως τάξις». Καί ἄν αὐτό ἔχει καθολική ἰσχύ στή φυσική τάξη τῶν πραγμάτων, στήν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ, στήν ὁποία κατοικοῦσε τό πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς, στή φύση τήν θεοποιημένη καί θεοϋπόστατη, ἡ θεία παντοδυναμία ἦταν κάτι πού ἀνέβλυζεν οἴκοθεν στό θεανθρώπινο θαῦμα, ὥστε ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, τό μέγιστο θαῦμα νά εἶναι μία φυσιολογική συνέπεια τοῦ χριστολογικοῦ μυστηρίου, τῆς ὑποστατικῆς ἑνώσεως τῶν φύσεων.

Στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἡ φύση τοῦ ἀνθρώπου θάλλει στήν ἀρχέγονη της ὀμορφιά καί εὐγένεια. Ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, πού ὑπέστη τόση φθορά στή σήψη τῆς ἀποστασίας, ἀπετίναξε τή μελάνωση τῆς φθορᾶς καί ἀνέλαβε πάλι καθαρούς καί ἐράσμιους τούς φωτοειδεῖς χαρακτῆρες της. Ἡ θέωση στήν ἀφθαρτοποιημένη σάρκα τοῦ Κυρίου, καθορᾶται στίς πλήρεις καί τέλειες διαστάσεις της. Τό πλάσμα ἐγκαθίσταται ἀμετακίνητα πλέον στόν Θεό, φωσφορίζον στή δόξα τῆς Τριάδος, ὁμόθρονο μέ τήν θεότητα, ἀπό τήν ὁποία διαπερᾶται καί φλογίζεται. Ἡ Ἀνάσταση εἶναι ἡ θεοποίηση τοῦ καθαρμένου ὄντος!

Στήν Ὀρθοδοξία ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου κατέχει τό κέντρο τοῦ ἑορτολογικοῦ κύκλου της. Εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἑορτή καί πανήγυρη. Σ'αὐτήν καθρεφτίζεται ἡ ὅλη πνευματική φυσιογνωμία της. Τή λαμπρότητα τῆς Ἀναστάσεως τή βλέπει ἀνακλωμένη στή χριστοειδῆ σάρκα της. Τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως εἶναι καί δικό της φῶς. Ἡ Λαμπρή ὑφαίνει καί τή δική της λαμπρότητα. Ζεῖ τήν Ἀνάσταση σέ ὅλα τά μόρια τῆς θεοποιημένης οὐσίας της. Ἡ καρδιά της κτυπᾶ στό ρυθμό τῆς ἀναγεννήσεως καί ἀναπλάσεως τοῦ σύμπαντος. Ἡ θέωση εἶναι τό ἄφθαρτο ἔνδυμά της, ὁ ἄρτος καί ὁ οἶνος τῆς ὑπάρξεώς της. Ἡ Ὀρθοδοξία πορεύεται στήν Ἀνάσταση, γιατί ἡ Ἀνάσταση ἐξαντλεῖ τή θεοδυναμία καί τή χριστοειδῆ θεομορφία της! Ἡ Ἀνάσταση εἶναι ἡ γιορτή τῆς Ὀρθοδοξίας πού ἐκφράζει τήν χριστόμορφη οὐσία της.

Χριστιανοί μου!

Καθαρθῶμεν, λοιπόν, τάς αἰσθήσεις καί ὀψόμεθα τῷ ἀπροσίτῳ φωτί τῆς Ἀναστάσεως.

ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ  2017

Μέ πατρικές εὐχές

Ὁ Μητροπολίτης

+ Ὁ Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν Μᾶρκος

Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣΕΠΙ Τῼ ΑΓΙΩι ΠΑΣΧΑ

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ

ΕΠΙ Τῼ ΑΓΙΩι ΠΑΣΧΑ

Ἀριθμ. Πρωτ. 315

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο ΣΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ EΛΕΟΣ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

***

Ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι καὶ τέκνα θεοφιλῆ ἐν τῷ Ἀναστάντι Κυρίῳ,

"Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε˙ ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον" (Ἰωάν. ις΄, 33), διαβεβαιώνει ὁ θανάτῳ τὸν θάνατον μόνος πατήσας Κύριος τὰς γενεὰς τῶν ἀνθρώπων. Χριστὸς Ἀνέστη! ἀναφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς πρὸς πάντας τοὺς ἐγγὺς καὶ τοὺς μακρὰν ἀπὸ τῆς Ἱερᾶς ταύτης Αὐλῆς τοῦ βιωματικοῦ ἐν τῷ κόσμῳ σταυροῦ καὶ τῆς θλίψεως∙ ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς Αὐλῆς τῆς Ἀναστάσεως∙ ἀπὸ τῆς κόγχης ταύτης τῆς γῆς, τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως, ἀπὸ ὅπου διακηρύττεται ὅτι "ζωὴ πολιτεύεται", διαλυομένης τῆς κάθε εἴδους φθορᾶς καὶ αὐτοῦ τοῦ θανάτου.

Ὁ Κύριος πολλάκις προειδοποίησε, κατὰ τὴν ἐπὶ γῆς ἔνσαρκον παρουσίαν Του, τοὺς Μαθητάς Του περὶ τῆς θλίψεώς των ἐξ αἰτίας τῆς σταυρικῆς Του θυσίας ἐπὶ τοῦ Φρικτοῦ Γολγοθᾶ, ὡς καὶ ἕνεκα τῆς δραστηριότητος καὶ τῆς πορείας των ἐντὸς τοῦ κόσμου τούτου - αὐτῶν τῶν ἰδίων ἀλλὰ καὶ πάντων ὅσων θὰ ἐπίστευον εἰς τὸν Χριστόν-. Μὲ μίαν χαρακτηριστικὴν ὅμως λεπτομέρειαν: "ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλ᾿ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται...καὶ ὑμεῖς οὖν λύπην μὲν νῦν ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία" (Ἰωάν ις΄, 20-22).

Τὴν ἀναστάσιμον ταύτην καὶ ὑπερκόσμιον χαρὰν πρῶται ἐβίωσαν αἱ λίαν πρωῒ ἐλθοῦσαι ἐπὶ τὸ μνῆμα τοῦ Ζωοδότου Μυροφόροι Γυναῖκες διὰ τοῦ μονολεκτικοῦ Κυριακοῦ λόγου "Χαίρετε" (Ματθ. κη΄,9). Τὴν ἰδίαν ἀναστάσιμον χαρὰν βιοῦσα ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως διακηρύττει σήμερον στεντορίᾳ τῇ φωνῇ: "Αὕτη ἡ ἡμέρα Κυρίου, ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ" (πρβλ. Ψαλμ. 117, 24). Ὁ ἔσχατος ἐχθρός, ὁ θάνατος, ἡ λύπη, τὰ προβλήματα, ἡ φθορά, ἡ θλῖψις, ἡ δοκιμασία, σκυλεύονται καὶ καταργοῦνται ὑπὸ τοῦ Νικητοῦ Θεανθρώπου Κυρίου.

Ζῶμεν, ὅμως, ἐντὸς ἑνὸς κόσμου εἰς τὸν ὁποῖον τὰ μέσα γενικῆς ἐπικοινωνίας μεταδίδουν συνεχῶς δυσαρέστους πληροφορίας περὶ τρομοκρατικῶν ἐνεργειῶν, περὶ πολέμων κατὰ τόπους, περὶ καταστροφικῶν φυσικῶν φαινομένων, προβλημάτων λόγῳ θρησκευτικοῦ φανατισμοῦ, πείνης, προσφυγικοῦ προβλήματος, ἀνιάτων ἀσθενειῶν, πτωχείας, ψυχολογικῶν καταπιέσεων, αἰσθήματος ἀνασφαλείας καὶ λοιπῶν συμπαρομαρτουσῶν ἀνεπιθυμήτων καταστάσεων.

Ἔναντι τῶν καθημερινῶν τούτων "σταυρῶν", τοὺς ὁποίους οἱ ἄνθρωποι αἴρομεν μὲ "γογγυσμούς", ἔρχεται ἡ Μήτηρ μας Ἁγία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία νὰ μᾶς ὑπενθυμίσῃ ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ εἴμεθα χαρούμενοι, διότι ὁ ἀρχηγός μας Χριστὸς εἶναι ὁ νικητὴς αὐτῶν, εἶναι ὁ φορεὺς τῆς χαρᾶς, ὁ φαιδρύνας τὰ σύμπαντα.

Ἡ χαρά μας στηρίζεται εἰς τὴν βεβαιότητα τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ. Ἔχομεν τὴν ἀπόλυτον βεβαιότητα, ὅτι τὸ ἀγαθὸν εἶναι ὁ νικητής, διότι ὁ Χριστὸς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον "καὶ ἐξῆλθεν ἵνα νικήσῃ" (πρβλ. Ἀποκ. ς΄, 2). Ὁ κόσμος εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ζήσωμεν αἰωνίως εἶναι ὁ Χριστός: τὸ φῶς, ἡ ἀλήθεια, ἡ ζωή, ἡ χαρά, ἡ εἰρήνη.

Ἡ Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, παρὰ τοὺς καθημερινοὺς σταυροὺς καὶ τὰς θλίψεις, ζῇ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὸ γεγονὸς τῆς χαρᾶς. Βιώνει ἐντεῦθεν, ἐν τῇ παρούσῃ καὶ ἀπὸ τῆς παρούσης ζωῆς, τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Ἀπὸ τοῦ Ἱεροῦ τούτου Κέντρου τῆς Ὁρθοδοξίας, ἀπὸ τῶν σπλάγχνων τοῦ μαρτυρικοῦ Φαναρίου, διακηρύττομεν "κατὰ τὴν φωταυγῆ ταύτην νύκτα", ὅτι προέκτασις καὶ τέλος τοῦ σταυροῦ καὶ τῆς θλίψεως καὶ διασκέδασις τοῦ κάθε ἀνθρωπίνου πόνου καὶ τῆς κάθε δοκιμασίας, εἶναι ἡ Κυριακὴ διαβεβαίωσις: "Οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς" (Ἰωάν. ιδ΄, 18-19). "Ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος" (Ματθ. κη΄, 20). Αὐτὸ τὸ μήνυμα πρέπει νὰ ἀκούσωμεν ὅλοι, νὰ ἀκούσῃ ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος καὶ νὰ ἀφήσῃ τὸν ἑαυτόν του νὰ ἴδῃ τὸν Χριστὸν συμπορευόμενον μαζί του. Ναί, νὰ Τὸν ἴδῃ δίπλα του. Καὶ θὰ Τὸν ἴδῃ, μόνον ἐὰν ἀκούῃ καὶ βιώνῃ τὸν λόγον Του εἰς τὴν ζωήν του.

Τὸ μήνυμα τοῦτο τῆς κατισχύσεως τῆς ζωῆς ἐπὶ τοῦ θανάτου, τῆς νίκης τοῦ ἱλαροῦ φωτὸς τῆς πασχαλίου λαμπάδος ἐπὶ τοῦ σκότους τῆς ἀκαταστασίας, καὶ τῆς διαλύσεως, διὰ τοῦ ἀνεσπέρου Φωτὸς τῆς Ἀναστάσεως, τῶν θλίψεων καὶ τῶν προβλημάτων εὐαγγελίζεται τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον καὶ καλεῖ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους νὰ τὸ βιώσουν. Τοὺς καλεῖ νὰ σταθοῦν μὲ πίστιν καὶ ἐλπίδα ἐνώπιον τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, ἐνώπιον τοῦ μυστηρίου τῆς ζωῆς∙ τοὺς καλεῖ νὰ ἐμπιστευθοῦν τὸν κρατοῦντα τὰ ἡνία πάσης κτίσεως Ἀναστάντα Κύριον, τὸν Κύριον τῆς χαρᾶς καὶ τῆς εὐφροσύνης.

Χριστὸς Ἀνέστη, λοιπόν, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα! Αὐτοῦ τοῦ δεσπόζοντος τῆς ζωῆς καὶ κυριεύοντος τοῦ θανάτου Κυρίου ἡμῶν ἡ Χάρις καὶ τὸ ἄπειρον Ἔλεος εἴησαν μετὰ πάντων.

Φανάριον, Ἅγιον Πάσχα ,βιζ´

† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος πρὸς Χριστὸν Ἀναστάντα

εὐχέτης πάντων ὑμῶν.

Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου

ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017

ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΛΑΤΟΜΙΤΙΣΣΑ

Η ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Το Μεγάλο Σάββατο είναι η τελευταία μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας και της Μεγάλης Σαρακοστής. Είναι το μόνο Σάββατο του χρόνου κατά το οποίο νηστεύεται και το λάδι. Το πρωί εορτάζεται στην εκκλησία  η Πρώτη Ανάσταση  κατά την οποία ψάλλεται το

"ἀνάστα, ὁ Θεός, κρίνων τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι"

Η Θεία Λειτουργία στην ενορία μας τελέσθηκε στο μέσον του Ναού από τον εφημέριο π. Βασίλειο Φιλιππάκη  με ευλάβεια και προσευχή. Ολο το εκκλησίασμα με το άκουσμα της πρώτης Ανάστασης χτυπούσε χαρμόσυνα τις πάγκες και οι καμπάνες ηχούσαν χαρμόσυνα.
 Μια μεγάλη μερίδα πιστών προσήλθε να προσευχηθεί και να μεταλάβει τα άχραντα μυστήρια. 

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΣΠΕΡΑΣ 14-4-2017

"Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΘΡΗΝΟΣ"

"Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ"

"Ω ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ" 

  Η Μεγάλη Παρασκευή είναι αναμφίβολα η πιο κατανυκτική ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας  με τον Επιτάφιο Θρήνο και τα εκπληκτικής ομορφιάς Εγκώμια.

        Οι καμπάνες  χτυπούν  πένθιμα.  Ο   στολισμένος  με όμορφα λουλούδια Επιτάφιος   στέκει στο μέσον του Ναού και οι πιστοί προσκυνούν με δέος  τον Ιησού.

       Τα  μικρά κορίτσια ντυμένα μυροφόρες με καλαθάκια από ροδοπέταλα στέκουν πέριξ του Επιταφίου.  Οι χορωδίες  των γυναικών και των ανδρών  έχουν πάρει τις θέσεις τους.

      Παρά το γεγονός ότι η ημέρα χαρακτηρίζεται από θλίψη, τα εγκώμια και οι ύμνοι χαρακτηρίζονται από χαρμολύπη, αφού προαναγγέλλουν την Ανάσταση του Κυρίου μας.

Η περιφορά περιήλθε όλη την ενορία έφθασε μέχρι τον Αγ. Φανούριο  και επέστρεψε στην εκκλησία μας με την ακολουθία πολλών πιστών.

          

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΡΩΪ

 14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017

Βιογραφία
Την Παρασκευή, στέλνεται ο Ιησούς δέσμιος από τον Καϊάφα στον τότε ηγεμόνα της Ιουδαίας Πόντιο Πιλάτο. Αυτός, αφού Τον ανέκρινε με πολλούς τρόπους και αφού ομολόγησε δυο φορές ότι ο Ιησούς είναι αθώος, έπειτα, για να ευχαριστηθούν οι Ιουδαίοι, τον καταδικάζει σε θάνατο• και αφού τον μαστίγωσε σαν δραπέτη δούλο τον Δεσπότη των όλων, Τον παρέδωσε για να σταυρωθεί. Από ’κει και πέρα ο Ιησούς, αφού παραδόθηκε στους στρατιώτες, γυμνώνεται, φοράει κόκκινη χλαμύδα, στεφανώνεται με ακάνθινο στεφάνι, κρατάει κάλαμο σα σκήπτρο, προσκυνείται χλευαστικά, φτύνεται και χτυπιέται στο πρόσωπο και στο κεφάλι. Μετά, φορώντας πάλι τα ρούχα του και βαστάζοντας το Σταυρό, πηγαίνει προς τον Γολγοθά, τον τόπο της καταδίκης και εκεί, γύρω στην Τρίτη ώρα της ημέρας, σταυρώνεται μεταξύ δυο ληστών, βλασφημείται από αυτούς που είχαν πάει στον Γολγοθά μαζί του, μυκτηρίζεται από τους αρχιερείς, ποτίζεται από τους στρατιώτες με ξύδι ανακατεμένο με χολή. Γύρω στην ενάτη ώρα, αφού βγάζει πρώτα φωνή μεγάλη, και λέει: «Τετέλεσται», εκπνέει «ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου», την ώρα κατά την οποία σφάζονταν, σύμφωνα με τον νόμο, ο πασχαλινός αμνός, ο οποίος καθιερώθηκε ως έθιμο στους Ιουδαίους, προτυπώνοντας τον Εσταυρωμένο Χριστό, πρίν από 1043 χρόνια.

Το δεσποτικό αυτό θάνατο και η άψυχη κτίση, πενθώντας, τον τρέμει και αλλοιώνεται από το φόβο αλλά ο Δημιουργός της κτίσεως ακόμα και όταν είναι νεκρός, λογχίζεται την ακήρατη πλευρά Του και ρέει απ’ αυτή αίμα και νερό. Τέλος, κατά τη δύση του ηλίου, έρχεται ο Ιωσήφ από Αριμαθείας και ο Νικόδημος μαζί με αυτόν, και οι δυο κρυφοί μαθητές του Ιησού, αποκαθηλώνουν από το Σταυρό το πανάγιο του διδασκάλου σώμα, το αρωματίζουν, το τυλίγουν με καθαρό σεντόνι και αφού το έθαψαν σε καινούργιο τάφο, κυλούν στο στόμιο του μεγάλο λίθο.

Αυτά τα φρικτά και σωτήρια πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού επιτελούμε σήμερα και εις ανάμνηση αυτών παραλάβαμε από αποστολική διαταγή, τη νηστεία της Παρασκευής.  Πηγή: Ορθόδοξος Συναξαριστής

Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΚΑΙ Η  ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ

ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

Μεγάλη και συγκινητική η σημερινή ημέρα το πρωϊ της Μεγάλης Παρασκευής. Περί 11^ην πρωϊνή τέλεσε ο εφημέριος την Αποκαθήλωση από τον Σταυρό. Μικρά κορίτσια ντυμένα μυροφόρες κρατούσαν στα χέρια τους μικρά μπουκαλάκια με ανθόνερο και αρωμάτιζαν το σώμα του Ιησού.

Τέλος έγινε η περιφορά εντός του Ναού ψάλλοντας μελωδικά ο Ιερέας 

«Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί, ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ Δείπνου ἐφωτίζοντο, τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο, καὶ ἀνόμοις κριταῖς, σὲ τὸν δίκαιον Κριτὴν παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων ἐραστά, τὸν διὰ ταῦτα ἀγχόνῃ χρησάμενον, φεῦγε ἀκόρεστον ψυχὴν τὴν Διδασκάλῳ τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περὶ πάντας ἀγαθός, Κύριε δόξα σοι.»

Πλήθος κόσμου ήρθε να προσκυνήσει τον Εσταυρωμένο Χριστό και να προσευχηθεί για κάθε καλό στη ζωή του.

Μετά το τέλος όλο το εκκλησίασμα ανέβηκε στο κοιμητήριο για να τελέσει  ο παπά Βασίλης Τρισάγιο σε όλους τους κεκοιμημένους αδελφούς, γονείς, αναδόχους, φίλους , πνευματικούς και διδασκάλους μας. Ας είναι αιωνία αυτών η μνήμη.