ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἀριθμὸς 39

Κυριακή Α΄Λουκᾶ

28 Σεπτεμβρίου 2014

Λουκᾶ  ε΄ 1 – 11

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἀριθμὸς 38

Κυριακή μετά τὴν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

21 Σεπτεμβρίου 2014

Μάρκου  η΄ 34 – θ΄1

Στὴν ἐπὶ τοῦ Ὅρους ὁμιλία Του, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὁ Κύριος ἀνοίγει μπροστὰ στὸν ἄνθρωπο τοὺς ὁρίζοντες τῆς αἰώνιας ζωῆς καὶ τοῦ δίνει προσανατολισμοὺς αἰώνιους. Συγκεκριμένα, δίνει ὅλες ἐκεῖνες τὶς προϋποθέσεις πάνω στὶς ὁποῖες μπορεῖ νὰ στηριχθεῖ ἡ αὐθεντικὴ ζωὴ ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀληθινὴ εὐτυχία.

Πρὶν διεισδύσουμε στὸ βάθος τῶν λόγων τοῦ Κυρίου, ὅπως αὐτοὶ αὐθεντικὰ ἀποκαλύπτονται μέσα ἀπὸ τὴν σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, εἶναι πολὺ σημαντικὸ νὰ προσέξουμε τὸ στοιχεῖο τῆς ἐλευθερίας τὸ ὁποῖο καθιστᾶ τὴ ζωὴ στὴν ὁποία μᾶς προσκαλεῖ ἡ ἀγάπη τοῦ Κυρίου ἀνόθευτη, αὐθεντικὴ καὶ ἀληθινή. Ὁ Θεάνθρωπος Κύριος δὲν ἀναγκάζει κανένα νὰ τὸν ἀκολουθήσει. Μᾶς ἀφήνει ὅλους ἐλεύθερους νὰ κάνουμε τὶς ἐπιλογές μας. Εἶναι χαρακτηριστικὸ αὐτὸ ποὺ τονίζει ὁ μεγάλος πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος σημειώνει ὅτι “ὁ Θεὸς μᾶς ἔκανε αὐτεξούσιους καὶ ἄφησε στὴν ἐλεύθερη θέλησή μας νὰ προτιμήσουμε τὴν ἀρετὴ ἢ νὰ προχωρήσουμε στὴν κακία. Ἡ προτροπὴ τοῦ Κυρίου “ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἐαυτόν” ἐνισχύει μὲ τὸν πιὸ φανερὸ τρόπο τὰ πιὸ πάνω. Ἡ ἀγάπη Του μᾶς ἀφήνει πάντοτε ἐλεύθερους νὰ ἐπιλέξουμε ὁ καθένας τὴν πορεία ποὺ θὰ ἀκολουθήσουμε. Κοντά Του ἢ μακριά Του. “Γι’ αὐτὸ τιμωρούμαστε ὅταν φταῖμε καὶ ἐπαινούμαστε ὅταν κάνουμε τὸ καλὸ”, σημειώνει καὶ πάλι ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος. Ἡ λειτουργία τῆς ἐλεύθερης βούλησης τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἐκείνη ποὺ καταξιώνει τὴν πορεία τῆς αὐταπάρνησης στὴν ὁποία μᾶς καλεῖ ὁ Δημιουργός μας γιὰ νὰ πλησιάσουμε τὴν ἀγάπη Του.

Τὴν πορεία τῆς αὐταπάρνησης ὑπέδειξε μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὸ παράδειγμά του ὁ ἴδιος ὁ Κύριος. Ὑπέμεινε  ὅλες τὶς ταπεινώσεις καὶ τοὺς ἐξευτελισμούς, τοὺς ἐμπτυσμοὺς καὶ τὰ ραπίσματα,  γιὰ νὰ φθάσει στὴν ὑπέρτατη θυσία, τὴ Σταυρική. Ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπέμεινε ὄχι γιατί εἶχε κάτι νὰ κερδίσει ὁ ἴδιος ἀλλὰ γιὰ νὰ προσφέρει τὴ σωτηρία στὸν ἄνθρωπο. Νὰ τὸν φέρει καὶ πάλι κοντὰ στὸ Θεό, τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς καὶ νὰ τὸν ἀπαλλάξει ἔτσι ἀπὸ τὸν αἰώνιο θάνατο. Τὴν πορεία αὐτὴ τῆς αὐταπάρνησης θὰ χρειαστεῖ νὰ ἀκολουθήσει στὴ ζωή του καὶ ὁ ἄνθρωπος, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὸν Χριστὸ καὶ νὰ γευθεῖ τὶς δωρεές του. Θὰ χρειαστεῖ δηλαδὴ νὰ θυσιάσει τὸ “ἐγώ” του καὶ τὰ ἐπικίνδυνα παρακλάδια του. Θὰ χρειαστεῖ ἐπίσης νὰ ἀρνηθεῖ τὰ ὑλικὰ καὶ τὰ γήϊνα στοιχεῖα ποὺ παραμορφώνουν τὸ πνευματικό του κάλλος καὶ λειτουργοῦν ἀπαγορευτικὰ στὴν ἐν Χριστῷ πορεία του. Ὁ Χριστὸς ἄλλωστε μᾶς τὸ ξεκαθαρίζει σὲ ἄλλη περίπτωση ὅταν μᾶς προειδοποιεῖ: “Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν καὶ ὑμᾶς διώξουσι”. Αὐτὸ σημαίνει στὴν καθημερινή μας ζωὴ ὅτι χρειάζεται κι ἐμεῖς νὰ σηκώνουμε κάποιο σταυρό. Τὸν προσωπικό μας σταυρό. Μόνο ἔτσι μποροῦμε νὰ γινόμαστε μέτοχοι τῆς Θείας Ζωῆς καὶ νὰ γευόμαστε τοὺς καρποὺς τῆς ζωηφόρου Ἀναστάσεως.

Ἀγαπητοὶ μου ἀδελφοί, ὁ καθένας ἀπὸ μᾶς καλεῖται νὰ σηκώσει θεληματικὰ καὶ ἀγόγγυστα τὸ δικό του σταυρό, εἴτε αὐτὸς εἶναι πόνος, εἴτε εἶναι θλίψη, εἴτε εἶναι ἀσθένεια, εἴτε ὁποιαδήποτε ἄλλη δοκιμασία στὴ ζωή. Ὅταν δοκιμάζουμε μὲ ὑπομονὴ καὶ μὲ πίστη κάποιο σταυρικὸ “πόνο”, ἔρχεται κατόπιν ἡ γεύση τῆς ἀναστάσιμης χαρᾶς ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ πλημμυρίζει τὴν ὕπαρξή μας, καὶ νὰ τὴν ἀναδεικνύει στὴν προοπτική τῆς ἁγιότητας. Εἶναι τότε ποὺ μποροῦμε στὴ ζωή μας νὰ δοκιμάζουμε μέσα ἀπὸ κάθε θλίψη τὴν ἀναστάσιμη χαρὰ καὶ ἐλπίδα. Ὅποιος λοιπὸν θέλει νὰ ἀκολουθήσει στὴ ζωὴ τοῦ τὸ Χριστὸ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ σηκώσει τὸ δικό του σταυρό. Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου “ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθήτω μοι”, μπορεῖ νὰ εἶναι ὁ πιὸ σταθερὸς δείκτης στὴ ζωή μας. Ἀμήν.              Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

ΜΕΓΑΛΗ  ΕΟΡΤΗ ΣΗΜΕΡΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

ΣΤΟ  ΛΑΤΟΜΙ  ΕΟΡΤΑΣΘΗΚΕ ΜΕ  ΚΑΘΕ 

ΕΥΛΑΒΕΙΑ  ΚΑΙ  ΚΑΤΑΝΥΞΗ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἀριθμὸς 37

Ὕψωσις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

14 Σεπτεμβρίου 2014

Ἰωάννου  ιθ΄ 6 – 11, 13-20, 25-28, 30-35

    

  Τιμοῦμε σήμερα καὶ προσκυνοῦμε, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,  τὸν Τίμιο Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἐνθυμούμαστε τὸ Πάθος Του καὶ τὴν σταύρωσή Του. Τιμοῦμε καὶ προσκυνοῦμε τὸν Σταυρὸ ἐξαιτίας τοῦ Κυρίου μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἑκουσίως σταυρώθηκε γιὰ νὰ παράσχει σὲ ὅλους μας τὴ λύτρωση ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου, τὴν εὐκαιρία τῆς συγγνώμης καὶ τὴν προοπτική τῆς Ἀναστάσεως. Καὶ ἀκούσαμε στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο ὅλα τὰ γεγονότα τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, δηλαδὴ τῆς καταδίκης του Χριστοῦ, τοῦ Πάθους καὶ τῆς σταυρώσεώς Του, καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ τιμοῦμε τὴν ἡμέρα αὐτὴ μὲ νηστεία, περισυλλογὴ καὶ κατάνυξη.

Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ συγκινηθοῦμε, βλέποντας τὴν ἄπειρο ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο; πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ θαυμάσουμε, ὅταν ὁλόκληρη ἡ κτίση ἔφριξε μπροστὰ στὸ ἑκούσιο Πάθος τοῦ Κυρίου μας, στὶς μαστιγώσεις, στὰ ραπίσματα, στὸ ἀκάνθινο στεφάνι, στὸν σταυρό, στὴ λόγχη καὶ στὸν θάνατο τοῦ Θεανθρώπου; Οἱ ἄγγελοι ἔφριξαν, ὁ ἥλιος σκοτεινίασε, ἡ γῆ ἐσείσθη, τὰ μνήματα ἀνοίχθηκαν, οἱ Ρωμαῖοι στρατιῶτες ἐθαύμασαν, καὶ ἐμεῖς ἐν κατανύξει ψυχῆς προσκυνοῦμε καὶ τιμοῦμε τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου μας, ποὺ ἔγινε ἀπὸ ὄργανο καταδίκης τὸ Ξύλο τῆς Ζωῆς, τὸ ὅπλο κατὰ τοῦ Διαβόλου καὶ τὸ φάρμακο ἐνάντια στὸν πνευματικὸ θάνατο.

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας κάνουν ἕναν σοφὸ παραλληλισμό: ὅπως τὸ ξύλο τῆς γνώσεως ἔγινε αἰτία γιὰ τὴν καταδίκη τοῦ Ἀδάμ, ἔτσι τὸ ξύλο τοῦ Σταυροῦ γίνεται ἡ ἀπαρχὴ τῆς σωτηρίας μας. Καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὁ Σταυρὸς εἶναι τὸ καύχημα καὶ τὸ τρόπαιο ὅλων τῶν χριστιανῶν. Ὁ Σταυρός, σύμφωνα καὶ μὲ ἕναν ὑπέροχο ὕμνο τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὁ φύλακας τῆς οἰκουμένης, εἶναι τὸ κόσμημα τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι τὸ στήριγμα τῶν πιστῶν, εἶναι ἡ δόξα τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν δαιμόνων τὸ τραῦμα. Ἡ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχει πολλὰ παραδείγματα νὰ μᾶς ὑποδείξει ἀπὸ τὴ ζωὴ τῶν Ἁγίων, ὅπου μὲ μόνο τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ μέγιστα θαύματα ἔγιναν, καὶ θεραπεῖες ἀσθενῶν, καὶ ἐξορίες δαιμόνων. Ἀλλὰ καὶ πολλὲς φορές, μὲ μόνο τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, οἱ ἅγιοι διασώθηκαν καὶ ἔμειναν ἀλώβητοι ἀπὸ σαρκοβόρα θηρία ἢ ἀπὸ δηλητήρια ποὺ ἔδιναν στοὺς μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ οἱ διάφοροι κατὰ καιροὺς ἐχθροί τῆς πίστεώς μας.

Ὁ Σταυρὸς ἑπομένως τοῦ Κυρίου μας, ὁ ποτισμένος μὲ τὸ αἷμα τοῦ σαρκωθέντος Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ὁ σταυρὸς ποὺ φέρουμε στὸ λαιμό μας καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ ποὺ κάνουμε μὲ πίστη καὶ εὐλάβεια, ἔχει μεγάλη δύναμη καὶ παρέχει μέγιστες ὠφέλειες γιὰ κάθε πιστὸ χριστιανό. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία σήμερα τὸν προβάλλει καὶ τὸν ὑψώνει ἐνώπιόν μας, καὶ μᾶς προσκαλεῖ ὅλους νὰ προσέλθουμε καὶ νὰ τὸν προσκυνήσουμε μὲ δέος καὶ μὲ πίστη, γιὰ νὰ ἁγιασθοῦμε ἀπὸ τὸν Τίμιο Σταυρό.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἂς προσέλθουμε ὄχι μόνο μὲ πίστη, ἀλλὰ καὶ μὲ κατάνυξη ψυχῆς. Ἂς προσέλθουμε μὲ ἀγάπη στὴν καρδιά μας πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὸν πλησίον, ὥστε νὰ ἑλκύσουμε τὴν χάρη καὶ τὸ ἔλεος καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν συγχώρεση τῶν ἁμαρτιῶν μας. Ἂς προσέλθουμε μὲ καθαρὴ καρδιά, μακριὰ ἀπὸ πονηροὺς λογισμούς, ἔξω ἀπὸ κάθε κακία, ἀφοῦ διώξουμε ἀπὸ τὴν καρδιὰ μας τὸ μῖσος, τὴ ζήλεια ἢ τὴν ἀντιπάθεια κατὰ τοῦ πλησίον, τὸ θυμὸ, τὴν ὀργὴ ἢ κάθε ἐπιθυμία ποὺ ἀντιστρατεύεται στὴν ἐντολὴ τῆς Ἀγάπης καὶ σὲ ὅ,τι ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ ἐκπροσωπεῖ. Ἂν ἐπιθυμοῦμε πράγματι ἡ προσκύνηση τοῦ Σταυροῦ νὰ εἶναι γιὰ ἐμᾶς ἀφορμὴ ἁγιασμοῦ καὶ σωτηρίας, ἂς προσπαθήσουμε νὰ γίνουμε μιμητὲς τοῦ Χριστοῦ στὴν ἀγάπη, στὴ συγγνώμη, στὴν αὐτοθυσία. Ἂς ἀνοίξουμε κι ἐμεῖς τὰ χέρια μας, κι ἂς ἀγκαλιάσουμε τὸν πλησίον, τὸν κάθε συνάνθρωπό μας, κι ἂς ἀπορρίψουμε ἀπὸ τὴν καρδιά μας τὸ πνεῦμα τῆς ἀτομικότητας, τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τῆς ἀποξένωσης ἀπὸ τοὺς συνανθρώπους μας. Ἀντὶ νὰ ζητᾶμε πῶς θὰ πάρουμε, ἂς ἀναζητοῦμε πῶς θὰ προσφέρουμε γύρω μας, αὐθόρμητα καὶ ἀνιδιοτελῶς, ὅπως ἔπραξε ὁ Σωτῆρας καὶ Λυτρωτὴς τοῦ κόσμου.

Μὲ καθαρότητα καρδιᾶς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης ἂς προσέλθουμε σήμερα καὶ ἂς προσερχόμαστε πάντοτε στὸ Ποτήριο τῆς Ζωῆς, στὸ ἴδιο τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὥστε νὰ γινόμαστε ἕνα μὲ τὸν Χριστὸ καὶ νὰ μετέχουμε στὴν αἰώνια Ζωή. Καὶ μὲ τὴν ἴδια καθαρότητα καρδιᾶς, μὲ φόβο Θεοῦ, πίστη καὶ ἀγάπη, ἂς προσκυνήσουμε τὸν Τίμιο Σταυρό, τὸ Ξύλο τῆς Ζωῆς, ὥστε νὰ λάβουμε τὸν ἁγιασμὸ καὶ τὴ δύναμη ποὺ ἔχουμε ἀνάγκη στὸν πνευματικό μας ἀγῶνα, ὄχι μόνο σήμερα, ἀλλὰ καὶ κάθε ἡμέρα τῆς ζωῆς μας. Ἀμήν.    

Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου

Η ΕΟΡΤΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΦΑΝΟΥΡΙΟ

ΤΕΤΑΡΤΗ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ   ΛΑΤΟΜΙΟΥ

      

        Με κάθε εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε και φέτος η  Ιερά Πανήγυρις  του Αγίου Φανουρίου στο Λατόμι.  

       Στην εορτή παρέστησαν ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Γεόμελος, ο  Πρωτοπρεσβύτερος π.  Στυλιανός Μανώλης,  ο Πρωτοπρσβύτερος π. Ιωάννης Μπογής, ο  Πρωτοπρεσβύτερος  Μιχαήλ Μανώλης, ο Οικονόμος π. Αργύριος Μυλωνάς μαζί με τον εφημέριο του Ιερού Ναού Πρωτοπρεσβύτερο Βασίλειο Ν. Φιλιππάκη τέλεσαν τον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό.

 Την   ημέρα  της εορτής του Αγ. Φανουρίου Τετάρτη 27 Αυγούστου 2014 εψάλλη  η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία με αρτοκλασία με τους ιερείς π. Βασίλειο Μανάρα και τον εφημέριό μας.

Οι χοροί των Ιεροψαλτών με τον διευθυντή και χοράρχη κ. Θεόδωρο Κουτσούδη και τους μαθητές του Κουκουνάρειου Πνευματικού Κέντρου, έψαλλαν και  ερμήνευσαν  με Βυζαντινή μελωδία και ζωντάνια τα τροπάρια του Αγίου Φανουρίου. Ολος ο κόσμος έφυγε συγκινημένος και ευχαριστημένος από τις ωραίες μελωδίες που άκουσε.

Στο τέλος της εορτής ο εφημέριός μας π. Βασίλειος  όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ευχαρίστησε δημόσια όλους τους εργαζόμενους ανιδιοτελώς και συνεργάτες του που τον βοηθούν στο ιερατικό  του έργο. Καθ΄ολο το μήνα Αύγουστο ήταν όλοι συστρατευμένοι  για όλη την προετοιμασία του  ως  άνω ενοριακού μας Ναού καθώς και για το παρεκκλήσιο  του Αγίου Φανουρίου.

Πλήθος κόσμου  καθ΄όλη την διάρκεια της ημέρας της εορτής τόσο κατά  την παραμονή  το απόγευμα  όσο και κατά την ίδια ημέρα έως αργά το βράδυ  προσήλθε να προσκυνήσει  την εικόνα του Αγίου Φανουρίου. 
        Το βράδυ  της Τετάρτης εψάλλη ο Μεθεόρτιος Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση του Αγίου, από τους ιερείς Οικονόμο π. Βασίλειο Μανάρα, π. Εμμανουήλ  Γεωργ. Τζιώτη  και τον εφημέριο π. Βασίλειο Φιλιππάκη.

Πολλές ημέρες  πρωτύτερα μια μεγάλη μερίδα γυναικών από την ενορία μας με πρόγραμμα και με προθυμία προσφέρθηκαν όπως κάθε χρόνο άλλωστε να καθαρίσουν και να ευπρεπίσουν το παρεκκλήσιο του Αγίου Φανουρίου, πάντα με τις υποδείξεις του εφημέριου του  Ναού πατρός  Βασιλείου.

Όλα ήταν διοργανωμένα και προμελετημένα  εκ των προτέρων. Και  όπως  κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο πατήρ Βασίλειος φρόντισε να ανταμείψει  τα  παιδιά που βοήθησαν στο κόψιμο και μοίρασμα της φανουρόπιτας και των άρτων.

Στο πίσω μέρος  της εκκλησίας  αργά το βράδυ  της εορτής  συγκεντρώθηκαν  και φέτος  και τους προσφέρθηκε το γεύμα αγάπης σε όλα τα παιδιά.   Αφού έκαναν την προσευχή τους  έφαγαν, γέλασαν, αστειεύτηκαν, έπαιξαν, σχολίασαν αλλά  έκλεισαν ραντεβού  και για την επόμενη  χρονιά. Και του χρόνου  με υγεία.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἀριθμὸς 34

Κυριακὴ ΙΑ΄ Ματθαίου

24 Αὐγούστου 2014

Ματθαίου ιη΄ 23 - 35

Ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἐπιείκεια, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εἶναι ἐκδηλώσεις ποὺ καταξιώνουν τὸν ἄνθρωπο καὶ ἀποκαλύπτουν τὴν αὐθεντικότητά του. Δὲν εἶναι ὡστόσο λίγες οἱ φορὲς ποὺ ὁ ἄνθρωπος καὶ ἰδιαίτερα στὶς μέρες μας ἐμφανίζεται μὲ φοβερὰ ἐλλείμματα μπροστὰ στὸ μεγαλεῖο τους. Ἡ παραβολὴ τοῦ χρεώστη δούλου ξεδιπλώνεται ὡς καθρέφτης γιὰ νὰ ἐλέγξουμε τὸν ἑαυτό μας καὶ νὰ προβοῦμε σὲ μία εἰλικρινῆ αὐτοκριτική.

Μέσα ἀπὸ τὸ σκηνικό τῆς παραβολῆς, βλέπουμε ὅτι ὁ δοῦλος ἦταν διαχειριστὴς τῶν ὑπαρχόντων τοῦ κυρίου του. Οἱ καταστάσεις τὸν ὁδήγησαν νὰ ὀφείλει μεγάλα ποσά. Ἔφθασε, λοιπόν, ὁ καιρὸς ποὺ ὁ κύριος ζήτησε νὰ τοῦ ἀποδοθοῦν λογαριασμοὶ καὶ ὁ δοῦλος βρέθηκε μπροστὰ σὲ μεγάλο ἀδιέξοδο. Βρέθηκε νὰ εἶναι χρεώστης ἑνὸς δυσβάστακτου ποσοῦ καὶ ἡ κατάστασή του ἦταν τραγικὴ γιατί μὲ κανένα τρόπο δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀνταποκριθεῖ στὴν ὀφειλή του. Ἡ θέση του γίνεται ἀκόμα πιὸ τραγικὴ ὅταν ἀπαίτεῖται ὅλα τὰ χρέη νὰ τακτοποιηθοῦν αὐθημερόν.

Ὁ δοῦλος μὴν ἔχοντας ἄλλη ἐπιλογὴ κατέφυγε στὰ φιλάνθρωπα αἰσθήματα τοῦ κυρίου του. Ἔπεσε λοιπὸν στὰ πόδια του, ζήτησε συγγνώμη καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια τὸν παρακάλεσε νὰ τοῦ δώσει πίστωση χρόνου γιὰ νὰ ἐξοφλήσει τὸ χρέος του. «Μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοὶ καὶ πάντα σοὶ ἀποδώσω».

Οἱ παρακλήσεις τοῦ δούλου δὲν ἔπεσαν στὸ κενό. Δονήθηκαν ἀμέσως οἱ εὐαίσθητες χορδὲς τῆς καρδιᾶς τοῦ ἄρχοντα καὶ ἀπέδωσαν μία θαυμάσια «μελωδία» ἔμπρακτης ἀγάπης. Ἡ εὐσπλαχνία τὸν παρακίνησε νὰ ἐλευθερώσει τὸ δοῦλο «καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῶ»!

Ὁ χρεώστης δοῦλος ἔτυχε τέτοιας μεγάλης εὐεργεσίας ,ὥστε τὸ λιγότερο ποὺ θὰ ἀνέμενε κάποιος, ἦταν νὰ ἐκδηλώνει καὶ ὁ ἴδιος παρόμοια συμπεριφορὰ ἀπέναντι στοὺς συνανθρώπους του. Ὅμως ἡ πραγματικότητα πόσο διαψεύδει πολλὲς φορὲς τὰ ἀναμενόμενα! Ὁ εὐεργετημένος δοῦλος καθ’ ὁδὸν πρὸς τὸ σπίτι του συνάντησε ἕναν ἄλλο δοῦλο ὁ ὁποῖος τοῦ χρωστοῦσε ἕνα μικρὸ χρηματικὸ ποσό. Ἀσήμαντο μπροστὰ σ’ ἐκεῖνο ποὺ ὄφειλε ὁ ἴδιος στὸν κύριό του. Τὸν σταμάτησε, λοιπόν, καὶ μὲ τὸν πιὸ ἀπάνθρωπο τρόπο ἀπαιτοῦσε νὰ τοῦ ἐπιστρέψει ἀμέσως τὰ χρήματα ποὺ τοῦ χρωστοῦσε. Ὁ συνδοῦλος δὲν εἶχε χρήματα καὶ τὸν παρακάλεσε νὰ τοῦ δώσει μία μικρὴ προθεσμία. Ὀργισμένος τότε τὸν πέταξε στὴν φυλακή, μὲ μία συμπεριφορὰ ἀχαρακτήριστη. Ἑπόμενο ἦταν νὰ προκαλέσει τὸν ἄρχοντα κύριό του γιὰ νὰ ἐνεργήσει πλέον μὲ δικαιοσύνη. Τὸν κάλεσε, τὸν ἔλεγξε μὲ αὐστηρότητα, ἀκύρωσε τὴν συγχωρητικὴ καὶ εὔσπλαχνη ἀπόφασή του καὶ ἔδωσε ἐντολὴ νὰ τὸν τιμωρήσουν παραδειγματικά.

Τὸ περιστατικὸ ὅμως εἶναι παραβολικό. Τὸ χρησιμοποίησε ὁ Κύριος γιὰ νὰ δώσει κάποια βαθύτερα μηνύματα, τὰ ὁποῖα συνοψίζονται στὴν τελευταία φράση τῆς περικοπῆς: «Οὕτω καὶ ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν, ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν».

Ἀγαπητοὶ μου ἀδελφοί, ἡ παραβολὴ αὐτὴ μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο βρίσκει ἔμπρακτη ἐφαρμογὴ στὴν καθημερινὴ ζωή, ἂν συγχωροῦμε καὶ δείχνουμε καὶ ἐμεῖς ἐπιείκεια πρὸς τὸ συνάνθρωπό μας. Σὲ ἀντίθετη περίπτωση, ὅπως ὁ δοῦλος, θὰ εἴμαστε ὑπόλογοι ἀπέναντι στὴ συγχωροῦσα ἀγάπη Του. Εἶναι ἐδῶ ποὺ ἀποκαλύπτεται καὶ τὸ μεγαλεῖο τῆς χριστιανικῆς ἀρετῆς στὴ βάση τῆς συγχωρούσας ἀγάπης, ἡ ὁποία ἀνυψώνει τὸν ἄνθρωπο σὲ κορυφογραμμὲς οὐράνιες καὶ τὸν ἀναδεικνύει στὸ χῶρο τῆς θεϊκῆς θαυματουργίας. Ἀμήν.

 Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου