ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΑΪΩΝ ΕΣΠΕΡΑΣ

9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017

«ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ

ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΝΥΚΤΟΣ….»

Κυριακή Βαΐων εσπέρας. Μυσταγωγία η αποψινή ακολουθία. Αναμμένα  μόνο τα κεράκια και τα καντήλια με το λαδάκι, οι ψαλμωδίες χαμηλόφωνες και βαθειά η συγκίνηση ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων όταν βλέπουν τον ιερέα να περιφέρει τον Νυμφίο εντός του Ναού.  Ολος ο κόσμος προσκύνησε με ευλάβεια και  ταπείνωση  προσευχόμενος ο καθένας ξεχωριστά. Καλή Μ. Εβδομάδα.

 Καθημερινή θα είναι η ενημέρωσή μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017

 «ΩΣΑΝΝΑ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ

 Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΚΥΡΙΟΥ»

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Είναι η Κυριακή προ του Πάσχα, και ονομάζεται έτσι επειδή συνδέεται με την ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα, κατά την οποία ο λαός τον υποδέχθηκε με επευφημίες και με "βαΐα των φοινίκων".

Aπό την Κυριακή των Βαϊων αρχίζει ουσιαστικά η Μεγάλη Εβδομάδα ή η Εβδομάδα των Παθών. 

      «Κατά την ημέρα αυτή εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Τότε, ερχόμενος ο Ιησούς από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα, έστειλε δύο από τους Μαθητές του και του έφεραν ένα γαϊδουράκι. Και κάθισε πάνω του για να μπει στην πόλη.
Ο δε λαός, ακούγοντας ότι ο Ιησούς έρχεται, πήραν αμέσως στα χέρια τους βάγια από φοίνικες και βγήκαν να τον υποδεχτούν. Και άλλοι μεν με τα ρούχα τους, άλλοι δε κόβοντας κλαδιά από τα δέντρα, έστρωναν το δρόμο απ’ όπου ο Ιησούς θα περνούσε. Και όλοι μαζί, ακόμα και τα μικρά παιδιά, φώναζαν: «Ωσαννά· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ».

Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα «επί πώλον όνου». Πορεύεται και οι Ισραηλίτες τον υποδέχονται με τιμές ως Βασιλιά. Εκείνος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές, δεν περιορίζεται στο πανηγύρι, στην πρόσκαιρη δόξα, αλλά προχωρεί στο σταυρό και την Ανάσταση.

Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα είναι τελικά η είσοδος του μαρτυρίου στην επίγεια ζωή του Κυρίου. Σε λίγες ημέρες θα μαρτυρήσει και θα θανατωθεί στο σταυρό, για να θανατώσει το θάνατο και να χαρίσει τη ζωή».

Στην ενορία μας  Κυριακή των Βαΐων 9 Απριλίου  2017   ο εφημέριος του Ιερού Ναού μας πατήρ Βασίλειος Φιλιππάκης τέλεσε με ευλάβεια και με κατάνυξη την Θεία Λειτουργία του Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Ο εφημέριος αφού ευλόγησε τα βάγια κατά την ακολουθία του όρθρου,  κατά την είσοδο του κόσμου στο Ναό  λάμβανε και από ένα σταυρό.

Πλήθος κόσμου προσήλθε στην εκκλησία προσευχήθηκε  και  προσκύνησε  την Βαϊοφόρο εικόνα και η συγκίνηση στα πρόσωπα όλων ήταν ολοφάνερη.

Ο εφημέριος μας ανακοινωσε το πρόγραμμα της Μεγάλης Εβδομάδας και τόνισε ότι όλοι μας θα πρέπει πρώτα τα εξομολογηθούμε  και να μεταλάβομε με φόβο Θεού και αγάπη.  

Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά. Καλή και ευλογημένη Μεγάλη Εβδομάδα.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Ἀριθμός  15

Κυριακή 9 Ἀπριλίου 2017

ΤΩΝ  ΒΑΪΩΝ

( Φιλιπ. δ΄4-9 )

Τό σημερινό Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, ἀδελφοί μου, εἶναι τμῆμα τῆς πρός Φιλιππησίους ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Μικρό σέ ἔκτασι, μόλις πέντε στίχοι, ὅμως μεγάλο-πλούσιο σέ περιεχόμενο, σέ νοήματα.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εὑρίσκεται δέσμιος στίς φυλακές τῆς Ρώμης. Ἐδῶ τόν ἐπισκέπτεται ἐκ μέρους τῶν Φιλιππησίων ἕνας συνεργάτης του, ὁ Ἐπαφρόδιτος. Ἀσθενεῖ, καί παραμένει λίγες μέρες. Μετά τήν ἀνάρρωσίν του ἑτοιμάζεται νά ἐπιστρέψῃ στήν πόλιν τῶν Φιλίππων, πόλιν τῆς Μακεδονίας, κοντά στήν σημερινή Καβάλα. Βρίσκει, λοιπόν, εὐκαιρία ὁ Ἀπόστολος Παῦλος νά ἀπευθύνῃ στούς κατοίκους τῶν Φιλίππων πατρικές συμβουλές καί παραινέσεις. Μεταξύ τῶν ἄλλων τούς λέγει: «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ χαίρετε». Δηλαδή, νά νιώθετε ἐκείνην τήν χαράν, τήν ψυχικήν ἀγαλλίασιν, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπό τήν ἐπικοινωνίαν σας μέ τόν Χριστόν.

Τί ἄλλο παραγγέλλει; «Τό ἐπιεικές ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις». Ἡ ἐπιείκειά σας καί ἡ ὑποχωρητικότης σας ἄς γίνη γνωστή σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους.

Ἐν συνεχείᾳ, κάνει λόγον γιά τήν προσευχήν, μέσῳ τῆς ὁποίας ἐπικοινωνεῖ κάποιος μέ τόν Θεόν καί ζητάει ἀπό τόν Θεόν τήν βοήθειάν Του, τήν Χάριν Του, τήν δύναμίν Του γιά νά ἀντιμετωπίσῃ τίς διάφορες δυσκολίες πού ἀναφύονται καθημερινῶς, ζητάει ὑπομονή, φώτισι καί τί ἄλλο. Καί παραγγέλλει λέγοντας νά μή λησμονοῦμε, ἀφοῦ ὁ Θεός ἱκανοποιήσει τά αἰτήματά μας, νά μή λησμονοῦμε νά ἐκφράζωμε τίς εὐχαριστίες μας καί τήν εὐγνωμοσύνην μας.

Μία ἄλλη προτροπή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου εἶναι ἡ ἑξῆς : Νά ἔχετε στό μυαλό σας ὅσα εἶναι ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, δίκαια, ἁγνά, προσφιλῆ στόν Θεόν, κάθε ἀρετήν, καί αὐτήν  νά κάνετε πρᾶξιν στήν ζωή σας. Καί ὁ Θεός τῆς εἰρήνης νά εἶναι μαζί σας.

Ἄς ἔλθωμε, τώρα, νά ἰδοῦμε ἕνα πρός ἕνα, αὐτά πού παραγγέλλει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος σέ σχέσι μέ τόν ἑαυτόν μας. Νά ἰδοῦμε ἐάν καί κατά πόσον βρίσκει ἐφαρμογή αὐτός ὁ λόγος στίς ἡμέρες μας καί στούς ἑαυτούς μας.

Ὅσον ἀφορᾶ τήν χαράν πού θέλομε νά νιώθωμε μέσα στήν ψυχήν μας, τήν χαράν πού λείπει ἀπό τήν ψυχήν μας καί πού προσπαθοῦμε νά τήν βροῦμε. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέγει πώς τήν βρίσκομε κοντά στόν Χριστόν, ἐρχόμενοι σέ κοινωνία μέ τόν Χριστόν μέσῳ τῆς προσευχῆς καί, κυρίως, μέσω τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων. Ἐμεῖς, δυστυχῶς, ψάχνομε τήν χαράν μέ ἄλλους τρόπους καί σέ ἄλλους χώρους, ἐκτός Ἐκκλησίας. Στά κέντρα διασκεδάσεων, στίς ἀπολαύσεις καί ἡδονές, ἐκεῖ ὅπου κι ἄν ὑπάρχει, διαρκεῖ πολύ λίγο, δέν ἔχει διάρκεια, δέν ἔχει ζωήν, ὅπως ἡ χαρά τοῦ Χριστοῦ, ἡ χαρά κοντά στόν Χριστόν.

Ὡς πρός τήν ἐπιείκειαν καί τήν ὑποχωρητικότητα τί ἔχομε νά ποῦμε; Ὅτι, ἔχοντας ἐγωισμόν, λίγο-πολύ ὅλοι μας, δέν δείχνομε ἐπιεικῆ συμπεριφορά, ἀπ’ ἐναντίας κρίνομε μέ αὐστηρότητα τούς ἄλλους, εἴτε τούς ἀνθρώπους τοῦ οἰκογενειακοῦ μας περιβάλλοντος, εἴτε αὐτούς στόν χῶρον τῆς ἐργασίας μας, εἴτε στό εὑρύτερο περιβάλλον. Μέ ἀποτέλεσμα νά χάνεται, νά γκρεμίζεται ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ ἑνός πρός τόν ἄλλον μέσα στό σπίτι, νά διασαλεύεται ἡ οἰκογενειακή γαλήνη καί νά δυναμιτίζεται ἡ ἀγαθή και ἀγαστή συνύπαρξις στόν χῶρον τῆς ἐργασίας καί ποῦ ἀλλοῦ. Τό ὀρθόν εἶναι νά κρίνωμε μέ αὐστηρότητα τόν ἑαυτόν μας καί μέ ἐπιείκεια τούς ἄλλους.

Ὅσον ἀφορᾶ τήν προσευχήν καί τήν εὐγνωμοσύνην, θά συμφωνήσωμεν ὅτι προσευχόμεθα, ἀλλά δέν ξέρομε κάποιες φορές τί ζητᾶμε. Καί ἀκόμα, ὅταν μᾶς ἱκανοποιήσῃ ὁ Θεός τό αἴτημά μας, ξεχνᾶμε νά Τόν εὐχαριστήσωμε. Δείχνομε ἀγνωμοσύνη. Μέ ἄλλα λόγια, Τόν θυμόμαστε μόνον στήν ἀνάγκη μας.

Τέλος, ἐάν καί κατά πόσον ἐπιζητοῦμε καί ὑπηρετοῦμε ὅ,τι δίκαιον, ἠθικόν, ἁγνόν, ἀρεστόν καί προσφιλές στόν Θεόν, ἔχω τήν αἴσθησιν ὅτι ἀκολουθοῦμε τό ρεῦμα τῆς ἐποχῆς μας, τό ὁποῖον θέλει ὄχι πλοῦτον ἀρετῶν καί ἀξιῶν, ἀλλά ὑλικῶν ἀγαθῶν. Λίγη δουλειά καί πολλά χρήματα.

Ἀδελφοί μου!

Σέ λίγες μέρες θά προβάλῃ μέσα στούς ναούς μας ἡ γλυκιά μορφή τοῦ Νυμφίου τῆς Ἐκκλησίας μας. Κοντά Του νιώθομε τήν πραγματική χαρά, κοντά Του  βρίσκομε τήν εἰρήνην-γαλήνην τῆς ψυχῆς μας. Εἶναι ἡ χαρά τοῦ κόσμου, εἶναι ἡ ἐνσάρκωσις τῆς ἐπιείκειας. Ἄς Τόν πλησιάσωμε εὐλαβικά καί ἄς Τόν προσκυνήσωμε «ἐρχόμενον ἐπί τό ἑκούσιον πάθος». Ἄς ἀντλήσωμε δύναμι ψυχική, ὥστε νά ἐπιδιώκωμεν καί νά ὑπηρετοῦμε  ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα προσφιλῆ καί θεάρεστα, κάθε ἀρετήν, κάθε ἔργον ἀγαθόν. ΑΜΗΝ.      Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΕΥΠΡΕΠΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ

ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ – ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ – ΣΤΟΛΙΣΜΟΣ 

  

Η αρχή έγινε από την Δευτέρα 3 Απριλίου. Ολες οι εθελόντριες γυναίκες έδωσαν και φέτος  το παρόν στην εκκλησία για να προσφέρουν με όποιο τρόπο μπορούν την βοήθειά  τους στον καθαρισμό και ευπρεπισμό του Ναού. 

      Ετοιμες με διάθεση και αποφασιστικότητα σε όποια δουλειά χρειαστεί. Καθαρισμός και γυάλισμα παντού. Παράθυρα,  πόρτες,  τζάμια, εικόνες, εικονοστάσια, καντήλια, καντήλες, κηροπήγια, κουτιά, μανουάλια, δίσκοι,  θυμιατήρια και πολλά άλλα, όλα μα όλα πρέπει να γυαλίσουν  πάρα πολύ. Ακόμα και η αλλαγή στα ρούχα τα κεντήματα  πρέπει να αλλαχθούν να στολιστούν τα πένθιμα μέσα στο Ιερό αλλά και σε όλους τους υπόλοιπους χώρους.  Και βέβαια το καλαμπούρι και το αστείο δεν λείπουν ποτέ μεταξύ μας. Η κ. Χαρίκλη είναι εκείνη η κυρία που επιβλέπει και τα θέλει όλα να είναι τέλεια. Πάντα θα κάνει τον τελευταίο έλεγχο. Ωραίες εικόνες όλα αυτά μέσα στην εκκλησία. 

     Γυρνάει πίσω το μυαλό μας και σκεπτόμαστε τις παλαιότερες γενιές πριν από εμάς. Κι εκείνες έτριβαν καθάριζαν πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους ενώ παράλληλα αναρωτιόντουσαν, - όπως άλλωστε κι εμείς τώρα, -   όταν φύγομε εμείς άραγε ποιες θα τα καθαρίζουν όλα αυτά;  Όμως η Παναγία μας   πάντα βρίσκει  και προσκαλεί με τον δικό της τρόπο καινούργια άτομα ακόμα και νέες κοπέλες  που με προθυμία έρχονται να βοηθήσουν με όποιο τρόπο μπορούν.

        Σημασία έχει ότι ακόμα και στις δύσκολες μέρες που περνούμε όλοι μας, πάντα υπάρχουν και θα υπάρχουν γυναίκες και παιδιά που  αγαπούν τον χώρο της εκκλησίας  μας.  Αυτό μας ενθαρρύνει ιδιαίτερα εμάς τους μεγαλύτερους που στον προαύλιο χώρο της Παναγίας  παίξαμε, τρέξαμε, γελάσαμε, παιδιά μικρά τότε, βλέποντας τους μεγαλύτερους να βοηθούν στον καθαρισμό.  

ΚΑΙ  ΤΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΑ 

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ  ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

         

          Τα φοινικόκλαδα  έτοιμα μέσα στο νερό μας περίμεναν να φτιάξομε τα σταυρουδάκια. Ραντεβού το απόγευμα και προσέλευση τόσο μεγάλη που δεν υπήρχε χώρος πουθενά να σταθείς. Οι μεγάλες γυναίκες δείχνουν την τέχνη τους στα μικρά παιδιά και στις νεώτερες. Πως γίνεται κάθε χρόνο να μην θυμόμαστε πως  φτιάχναμε τους σταυρούς και θα πρέπει και πάλι να μας τα ξαναδείξουν οι μεγαλύτερες αυτό δεν μπορώ ποτέ μου να το καταλάβω. 

      Πόσο μα πόσο ωραία εικόνα εκείνη που όλοι μας ψάχνομε  το ψαλίδι, δείχνομε το αποτέλεσμα, μας μαλώνουν οι μεγαλύτερες σε κάποιο λάθος  του σταυρού που φτιάξαμε, αλλά μετά καμαρώνομε για καθένα που τελειώνει. Μετά από λίγο αρχίζει το μέτρημα μας φτάνουν ρωτάμε τον πάτερ εκείνος θέλει κι άλλους για να μην αφήσει κανένα παραπονεμένο.  Ολοι πρέπει να πάρουν μας λέει με στόμφο.          Παράλληλα την ίδια ώρα μέσα στην εκκλησία έψαλλαν το Απόδειπνο οι κυρίες μαζί με τον πανταχού παρόν εφημέριο  πάτερ Βασίλειο. 

      Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά και να αξιωθούμε να εορτάσομε και φέτος το Αγιο Πάσχα.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ  ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Ἀριθμός 14

Κυριακή 2 Ἀπριλίου 2017

Ε΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Ἑβρ. θ΄ 11-14)

Λίγες ἡμέρες μᾶς χωρίζουν, ἀδελφοί μου, ἀπό τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Ἑβδομάδα, ὁπότε ἡ Ἐκκλησία μας θά μᾶς καλέσῃ νά προσκυνήσωμε τά Ἅγια Πάθη τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καί, ἰδιαιτέρως, τήν Σταύρωσίν Του. Νά ἀναφέρω μία πολύ ἱερή στιγμή τῆς Μ.Πέμπτης: Ὁ Ἱερεύς κρατάει στά χέρια του τόν Τίμιον Σταυρόν μέ τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί ψάλλει «…Προσκυνοῦμεν Σου τά Πάθη Χριστέ…». Ὑποκλινόμεθα εὐλαβικά μπροστά στήν Σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ. Ὅμως, ποιά ἡ ἀξία αὐτῆς τῆς σταυρικῆς θυσίας ϗ Γι’αὐτήν κάνει λόγον στό σημερινό Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Τονίζει αὐτήν τήν ἀξίαν, συγκρίνοντας τίς θυσίες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μέ τήν θυσίαν τοῦ Χριστοῦ.

Στήν Παλαιά Διαθήκη οἱ ἄνθρωποι πού ἔνιωθαν τό βάρος τῆς ἐνοχῆς νά τούς βασανίζῃ ἕνεκα τῆς παραβάσεως κάποιας ἐντολῆς τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου, ἔφερναν στόν ναόν ζῶα, καί ὁ Ἱερεύς τά ἔσφαζε στό θυσιαστήριο. Μετά, ἔπαιρνε τό αἷμα τους καί μέ αὐτό ἐρράντιζε ἐκείνους πού ἔκαμναν τήν θυσίαν. Τό ράντισμα αὐτό συμβόλιζε τήν ἐξιλέωσιν πού ἐδέχοντο οἱ ἄνθρωποι μέ τήν θυσίαν, τήν ὁποίαν ἐτελοῦσαν. Αὐτή ἡ θυσία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἶναι συμβολισμός καί προτύπωσις τῆς θυσίας πού ἔχομε στήν καινήν Διαθήκην, τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ. ἡ ὁποία εἶναι τελείως διαφορετική, ἔχει ἄλλα γνωρίσματα. Ποιά εἶναι αὐτά; Ἡ θυσία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἦτο θυσία ζώων, τά ὁποῖα ὡδηγοῦντο στήν σφαγή χωρίς τήν θέλησίν τους. Ἐνῶ ἡ θυσία τῆς Καινῆς Διαθήκης εἶναι θυσία τοῦ Ἰδίου τοῦ Χριστοῦ, σφάγιον εἶναι ὁ Ἴδιος, ὁ ὁποῖος προσέρχεται νά θυσιασθῇ ἑκουσίως, μέ τήν θέλησίν Του. Χαρακτηριστικός εἶναι ὁ χερουβικός ὕμνος τοῦ Μεγάλου Σαββάτου: «Σιγησάτω πᾶσα σάρξ βροτεία, καί στήτω μετά φόβου καί τρόμου, καί μηδέν γήινον ἐν ἑαυτῇ λογιζέσθω· ὁ γάρ βασιλεύς τῶν βασιλευόντων καί κύριος τῶν κυριευόντων προσέρχεται σφαγιασθῆναι καί δοθῆναι εἰς βρῶσιν τοῖς πιστοῖς…». Ἀλλά καί κάτι ἄλλο νά προσέξωμε: Ἡ θυσία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἦτο ἐξωτερική, ἀπέβλεπε « πρός τήν τῆς σαρκός καθαρότητα», ἐνῶ ἡ θυσία τῆς Καινῆς Διαθήκης στήν καθαρότητα τῆς συνειδήσεως, τῆς ψυχῆς. «Τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ καθαριεῖ τήν συνείδησιν ἡμῶν».

Ποιό εἶναι, λοιπόν, ἐκεῖνο πού μπορεῖ νά καθαρίσῃ ἐσωτερικά τόν ἄνθρωπον; Εἶναι τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ, τό ὁποῖον ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ὀνομάζει «καθάρσιον τοῦ ἀνθρωπίνου γένους». Ὁ Κύριός μας ἦλθε στόν κόσμον καί ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά ἀναλάβῃ στούς ὥμους Του τό φορτίον τῶν ἁμαρτιῶν μας καί τό βάρος τῆς ἀνθρωπίνης ἐνοχῆς. Μέ τήν σταυρική Του θυσία μᾶς ἐξασφάλισε γιά πάντα τήν δυνατότητα σωτηρίας. Χάρι στό Τίμιον Αἵμα Του ἔχομε τήν ἀπολύτρωσιν καί τήν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν μας. «Ἐξηγόρασας ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ Νόμου τῷ τιμίῳ Σου αἵματι…».

Ὅμως, νά προσέξωμε κάτι πολύ-πολύ βασικό, σημαντικό: Πότε τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ  μᾶς καθαρίζει ἀπό τίς ἁμαρτίες μας; Πότε; Ὅταν προσερχόμεθα ἀξίως, κατόπιν προετοιμασίας-δοκιμασίας. «Δοκιμαζέτω δέ ἄνθρωπος ἑαυτόν καί οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καί ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω» (Α΄Κορ. ια΄28).

Τί σημαίνει δοκιμή; Σημαίνει «τελεία τῆς ἁμαρτίας ἀποχή, μετάνοια, ἐξομολόγησις, κατάνυξις, δάκρυα, νηστεία, προσευχή, ἐλεημοσύνη, πάσης ἀρετῆς κατόρθωμα». Στήν ἀντίθετη περίπτωσιν, ὅταν δηλαδή προσέρχεται κανείς στό ποτήριον τῆς ζωῆς χωρίς αὐτήν τήν προετοιμασίαν, βεβηλώνει τό Ἱερόν Μυστήριον. «Ὅς ἄν ἐσθίῃ τόν ἄρτον τοῦτον καί πίνῃ τό ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καί τοῦ αἵματος τοῦ Κυρίου (Α΄Κορ. ια΄27). Προετοιμασία, λοιπόν, γιά ἀξίαν συμμετοχήν στό Ἱ. Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας δέν εἶναι μόνον ἡ νηστεία, μέ τήν περιορισμένην ἔννοιαν  τῆς ἀποχῆς ἀπό ὡρισμένες τροφές.

Ἀδελφοί μου!

Πλησιάζομε πρός τήν Μεγάλην Ἑβδομάδα καί τό Πάσχα. Πλήθη ἀνθρώπων θά σταθοῦν κάτω ἀπό τόν Σταυρόν τοῦ Χριστοῦ καί θά πλησιάσουν στό ποτήριον τῆς ζωῆς, γιά νά κοινωνήσουν τό Πανάγιον Αἵμα Του. Ἆρά γε μέ ποιά πίστι καί μέ ποιές προϋποθέσεις; Θά πιστεύουν ἀκλόνητα στήν σημασίαν τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ καί θά ἔχουν, ἑπομένως, κατάλληλα προετοιμασθῆ, ἤ ἔτσι «γιά τό καλό» ὅπως ἀκοῦμε νά λένε. ἀπό συνήθεια, χωρίς προετοιμασία, καί μάλιστα βιαστικοί, σάν τούς κλέφτες, ὅπως λέμε, σπρώχνοντας ὁ ἕνας τόν ἄλλον, θά ἔλθουν πρωί-πρωί νά κοινωνήσουν καί σέ δύο λεπτά νά ἔχουν φύγῃ ϗ Ὅσοι σκεπτόμεθα κατ’αὐτόν τόν τρόπον, εἶναι προτιμότερο νά μήν κοινωνήσωμεν.

Εἴθε ἐμεῖς, «οἱ ἀκούοντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ», νά συμμετάσχωμεν ἀξίως, ὅπως ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία μας στό Ἱ. Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί νά μεταλάβωμεν «Σῶμα καί Αἵμα Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν τήν αἰώνιον». ΑΜΗΝ .

Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου