Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ 
 ΧΙΟΥ κ. ΜΑΡΚΟΣ  ΠΑΡΑΜΟΝΗ
 ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ ΣΤΗΝ ΛΑΤΟΜΙΤΙΣΣΑ

Το απόγευμα του Σαββάτου  27 Απριλίου 2013, παραμονή  των Βαϊων  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκος,  επισκέφθηκε την Παναγία Λατομίτισσα και χοροστάτησε του εσπερινού συνοδευόμενος από τον ιεροδιάκονο της Ιεράς Μητροπόλεως κ. Eμμανουήλ  Τζιώτη. Όμορφα και  ιδιαίτερα τα λόγια του Σεβασμιωτάτου στο εκκλησίασμα που  ακούμπησαν τις καρδιές όλων μας.  

ΠΡΩΪ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΑΣ  ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 

Το πρωϊ της Κυριακής ημέρα των Βαΐων ο εφημέριος του ναού μας π. Βασίλειος Φιλιππάκης τέλεσε με κάθε  θρησκευτική και κατανυκτική  μεγαλοπρέπεια την  Θεία Λειτουργία. Μεγάλη και ιδιαίτερη η σημερινή ημέρα της Βαϊοφόρου. Η χορωδία των Ιεροψαλτών  απέδωσε εξαίρετα τα τροπάρια της ημέρας.

Αστραψε και βρόντισε πάλι ο παπά Βασίλης  το πρωϊ των Βαίων,  στο λόγο του προτρέποντας  όλους να  ακολουθήσουν τον λόγο του Θεανθρώπου μας, αναφερόμενος  στις πράξεις  μας. Ολο του εκκλησίασμα φανερά συγκινημένο  τον άκουσε με προσοχή,  αναφέρθηκε στις παραβολές  του Κυρίου μας και κλείνοντας  ζήτησε συγνώμη εάν κάποιον έβλαψε κάτι που πρέπει να κάνομε όλοι μας.  Αυτές οι ημέρες  είναι ημέρες  μετάνοιας και προσευχής.  Ας το πράξομε  όσο μπορεί ο  καθένας μας.

Πλήθος κόσμου  τόσο το πρωϊ όσο και το βράδυ της ίδιας ημέρας προσήλθε  με  ευλάβεια  και  ηρεμία και όλοι μαζί έψαλλαν «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός…..» ενώ ο ιερέας  κρατούσε στα χέρια του τον Νυμφίο  περιφέροντάς τον εντός του ναού. Ολος ο κόσμος προσκύνησε με ευλάβεια και  ταπείνωση  προσευχόμενος ο καθένας ξεχωριστά.

 Ευχόμαστε Καλή και Ευλογημένη Μεγάλη Εβδομάδα. Η ενημέρωσή μας θα συνεχισθεί καθ΄ολη την Μεγάλη Εβδομάδα.

ΕΝ ΟΨΕΙ ΕΟΡΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

H  ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ  ΚΑΙ Ο ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ  

 ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΛΑΤΟΜΙΤΙΣΣΑ 

Από το πρωϊ της  Δευτέρας  22 Απριλίου 2013   άρχισε   να γίνεται ο καθαρισμός  και  το γυάλισμα  σε όλα τα μπρούτζινα είδη και  ασημικά που βρίσκονται εντός του ναού.   Δεκαπέντε  και πλέον  ενορίτισσες  από το πρωϊ της Δευτέρας   με διάθεση και όρεξη για να προσφέρουν τις  υπηρεσίες τους   προσήλθαν   στην Παναγία μας την Οδηγήτρια και  άρχισαν να εργάζονται ακατάπαυστα.  Εργατικές μέλισσες,  λες και ήταν  χωρίστηκαν  σε ομάδες και η μία βοήθαγε την άλλη.  Όλα μα όλα έπρεπε να γίνουν με κάθε λεπτομέρεια.  

Την ίδια ώρα  στον εξωτερικό χώρο  ο  εφημέριος   του Ναού π. Βασίλειος Φιλιππάκης με  την βοήθεια των  κ.κ. Γεωργίου Σβήνου,   Εμμανουήλ    Στείρου    Επιτρόπων του Ιερού μας Ναού, και των κ.κ.  Παναγιώτη  Γούναρη,  Ιωάννη Μανδαμαδιώτη και Μιχάλη Βορριά,  έκοψαν από τα φοινικόδεντρα  που βρίσκονται στον προαύλιο χώρο  κλαδιά φοινίκων για να γίνει η προετοιμασία των  σταυρών που θα μοιραστούν την ημέρα των Βαΐων.

Το απόγευμα  άλλα συνεργεία  έφθασαν, αυτή τη φορά οι  ηλικίες ήταν διάφορες, μικρά παιδιά, κοπέλες, νεότερες, μεγαλύτερες, μέχρι φοιτηταί κατέφθασαν για να ασχοληθούν όλοι μαζί και  πάλι στην τέχνη του σταυρού  από φύλλο  φοινικόδεντρου. Μαγεία έμπνευση, τέχνη, δημιουργία,  όλα μαζί τα συναισθήματα που αισθάνεσαι όταν τελειώνεις ένα σταυρό. Τον καμαρώνεις, ικανοποιείσαι, και θέλεις να φτιάξεις κι άλλον, κι άλλον. Οι μεγάλες κυρίες  που εδώ και πολλά χρόνια τους φτιάχνουν δείχνουν με ευχαρίστηση  στα νέα παιδιά και  όλοι μαζί γίνονται μια συνεργάσιμη ομάδα. Περισσότεροι από 600 σταυροί φτιάχτηκαν  μέσα σε δύο  ημέρες, έτοιμοι να προσφέρει ο ιερέας μας την ημέρα των Βαΐων.

Εδώ θα πρέπει να σημειώσομε ότι παλαιότερα οι σταυροί φτιάχνονταν  από  λιγοστά άτομα στο σπίτι τους. Όμως με πρωτοβουλία του  ακούραστου, δραστήριου και πάντα πρωτοπόρου παπά Βασίλη η όλη προετοιμασία   γίνεται εντός του Ιερού Ναού.

Τι ωραία έθιμα να πηγαίνουν από γενιά σε γενιά. Ετσι αυτό το έθιμο δεν θα εκλείψει ποτέ.

Η γράφουσα αυτές τις γραμμές  έχει να θυμάται πολλά και διάφορα έθιμα στην ενορία μας  ωραίες εικόνες  που δεν λησμονούνται ποτέ. Όμως αυτήν την προετοιμασία ποτέ μα ποτέ δεν την ζήσαμε εδώ και  πολλές δεκαετίες. Τα τελευταία χρόνια με τον εφημέριο του ναού  να είναι πάντα παρόν  έχει  καταφέρει όχι μόνο αυτή η τέχνη να παραμείνει και να την γνωρίζουν όλοι, αλλά να φέρει κοντά όλους τους ενορίτες να γνωρίζονται καλύτερα  και να υπάρχει αγάπη μεταξύ τους. Μπράβο του, μπράβο του.  Μία ενορία  αυτά χρειάζεται  περισσότερο  από κάθε τι άλλο.

Οι εργασίες για την καθαριότητα του ναού θα συνεχιστούν για ολόκληρη την εβδομάδα που διανύομε  διότι  από την επομένη αρχίζει η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Κυρίου μας.

Ευχή μας  και του χρόνου να μας έχει η Παναγία μας   όλους καλά και να περάσομε και φέτος το Αγιο Πάσχα Ειρηνικά, Χριστιανικά και Χαρούμενα.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Το εσπέρας του Σαββάτου 27 Απριλίου   παραμονή  των Βαϊων και ώρα 6.00  το απόγευμα  στον Ιερό Ναό Παναγίας Λατομιτίσσης,  θα τελεσθεί   εσπερινός  χοροστατούντος  του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκου.  Προσκαλούνται  οι  ευσεβείς Χριστιανοί να προσέλθουν  για συμπροσευχή.

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Ἀριθμός  14

Κυριακή Ε΄τῶν Νηστειῶν

21 Ἀπριλίου 2013

(Ἑβρ. θ΄ 11-14)

«Τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ...καθαριεῖ τήν συνείδησιν 

ὑμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων»

Ὑπάρχει, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, κάτι βασικό καί οὐσιαστικό γιά τόν ἄνθρωπο, πού  ἡ ἐποχή μας καί ὁ τεχνικός πολιτισμός της δέν μπορεῖ οὔτε θά μπορέσει ποτέ νά τοῦ προσφέρει. Πρόκειται γιά τόν ψυχικό καθαρμό, τή λύτρωσι ἀπό τήν ἐνοχή τῆς ἁμαρτίας. Αὐτό εἶναι καί θά εἶναι ἀποκλειστικό ἔργο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν. Γι’αὐτή τήν ἀποκλειστικότητα μᾶς μιλάει στή σημερινή περικοπή ὁ ἀπόστολος Παῦλος.

Πανάρχαιος καί πανανθρώπινος ὁ πόθος τοῦ ψυχικοῦ καθαρμοῦ καί τῆς λυτρώσεως ὁδηγοῦσε τούς ἀνθρώπους σέ αἱματηρές θυσίες καί ὁλοκαυτώματα. «Τό αἷμα ταύρων καί τράγων» ἔρρεε σάν ποτάμι στούς βωμούς καί τά θυσιαστήρια τῆς γῆς. Καί ὅμως οἱ ποταμοί αὐτοί τῶν αἱμάτων δέν κατώρθωναν νά καθαρίζουν τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν ψυχικό μολυσμό τῆς ἁμαρτίας.

Τό αἷμα ὅμως τοῦ Χριστοῦ ἦταν ἐκεῖνο πού καθάρισε ὁριστικά καί γιά πάντα τόν ἄνθρωπο ἀπό τό ρύπο τῆς ἁμαρτίας. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός «πρόσφερε τόν ἑαυτό Του σάν ἄμωμο θῦμα στόν Θεό» καί μέ τή θυσία Του αὐτή, μέ τό δικό Του αἷμα, ἐξασφάλισε «αἰώνια λύτρωσι» στό ἀνθρώπινο γένος.

Σάν ἄνθρωποι, ἀδύνατοι ἴσως, ἔχουμε καί μεῖς τήν ψυχή καί τή συνείδησί μας μολυσμένη καί τραυματισμένη ἀπό πονηρές καί ἁμαρτωλές πράξεις. Ἴσως καί ἡ δική μας ψυχή νά εἶναι αἰχμαλωτισμένη ἀπό κάποιο πάθος, ἀπό κάτι πού εἶναι ἀντίθετο πρός τό νόμο καί τό ἅγιο θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καί γι’ αὐτό νοιώθουμε ἔνοχοι καί ὑπεύθυνοι. Μερικοί νομίζουν ὅτι οἱ διασκεδάσεις, τά ταξίδια, ἡ ἀπασχόληση μέ τήν τέχνη, τή μουσική κ.λ.π., ὅτι ὅλα αὐτά μποροῦν νά τούς ἀπαλλάξουν ἀπό τούς τρομερούς ἐλέγχους τῆς συνειδήσεως ۠ ὅτι μποροῦν νά τούς κάνουν νά λησμονήσουν τό κακό ἤ τό ἔγκλημα πού ἔκαναν...Μεγάλη πλάνη!  Γιατί ὁποιαδήποτε πόρτα καί ἄν κτυπήσουμε, δέν πρόκειται ν’ ἀνοίξει γιά νά μᾶς χαρίσει τήν ἐλευθερία ἀπό τό δεσμωτήριο τῆς συνειδήσεως. Κανείς καί τίποτε δέν μπορεῖ νά μᾶς γλυτώσει ἀπό τό ψυχικό μας μαρτύριο.

Μόνον Ἕνας μπορεῖ νά μᾶς λυτρώσει πραγματικά. Εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ἐσταυρωμένος. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος βεβαιώνει τούς χριστιανούς: «λυτρωθήκαμε μέ τό τίμιο αἷμα τοῦ Χριστοῦ, πού θυσιάσθηκε σάν ἀρνί ἄσπιλο καί ἀμόλυντο» (Α΄Πέτρ. α΄ 19). Δέν ἀρκεῖ ὅμως ν’ ἀκούσουμε τή διακήρυξη τῆς ἀποκλειστικότητος τοῦ Χριστοῦ στό ἔργο τῆς λυτρώσεως.

Χρειάζεται καί ἡ ἀποφασιστική πορεία στίς πηγές τοῦ καθαρμοῦ. Ὅλοι τίς γνωρίζουμε. Εἶναι τά ἱερά Μυστήρια πού μᾶς χάρισε ἡ ἀγαθότητα κάι ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ μας. Τά ἱ. Μυστήρια παρέχουν τόν ψυχικό καθαρμό καί τή λύτρωσι, γιατί ἀντλοῦν τή χάρι καί τή δύναμι ἀπό τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ.

Ἔτσι, τό Ἅγιο Βάπτισμα καθαρίζει καί ἀπαλλάσσει τόν βαπτιζόμενο ἀπό κάθε ἐνοχή καί τόν ἀναγεννᾶ πνευματικά. Τό ἱ. Μυστήριο τῆς μετανοίας καί ἐξομολογήσεως εἶναι τό δεύτερο βάπτισμα, ἡ πνευματική κολυμβήθρα, πού καθαρίζει καί πάλι τήν ψυχή ἀπό ἁμαρτίες πού κάνει ὁ ἄνθρωπος μετά τό Βάπτισμα. Καί στό ἁγιώτατο μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, ὁ πιστός κοινωνεῖ «τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον».

Στά ἱερά αὐτά Μυστήρια πρέπει νά μετέχουμε συχνά γιά νά λυτρωθοῦμε οὐσιαστικά καί πραγματικά. Κανένας λόγος καί κανένας δισταγμός δέν πρέπει νά μᾶς κρατᾶ μακριά ἀπό αὐτές τίς πηγές τοῦ καθαρμοῦ καί τῆς πνευματικῆς ἀναγεννήσεως.

Ἡ συμμετοχή στά ἱ. Μυστήρια εἶναι ἀπαραίτητη καί γιά ἕναν ἄλλο σοβαρό λόγο. Διότι μᾶς ἀξιώνουν νά πλησιάζουμε καί νά λατρεύουμε τόν ἅγιο Θεό μας. «Εἰς τό λατρεύειν Θεῷ ζῶντι», ὅπως τονίζει ὁ Ἀπόστολος. Μόνο μέ καθαρμένη ψυχή καί ἅγια χείλη μποροῦμε νά προσεγγίζουμε καί νά ὑμνοῦμε τόν Θεό μας. Ἡ Μ. Ἑβδομάδα πλησιάζει. Πῶς θά ὑποδεχθοῦμε τόν Ἐσταυρωμένο Ἰησοῦ; Πῶς θά νοιώσουμε βαθιά τά Πάθη καί τήν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ μας; Μόνο «μέ καθαρές ψυχές καί ἀκηλίδωτα χείλη», ὅπως λέει ἕνας ὡραῖος ὕμνος τῆς Ἐκκλησίας. Ἄς καθαρθοῦμε, λοιπόν, ἀδελφοί. ΑΜΗΝ!                               Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Ἀριθμός  13

Κυριακή Δ΄τῶν Νηστειῶν

14  Ἀπριλίου 2013

(Ἑβρ. στ΄ 13-20)

«Τό ἀμετάθετον τῆς βουλῆς (τοῦ Θεοῦ)»

Στήν ταραγμένη ἐποχή μας οἱ ἄνθρωποι, ἀγαπητοί μου άδελφοί, χάνουν ὅλο καί περισσότερο τό αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας. Γι’αὐτό θέλουν κάπου νά ἀκουμπήσουν, κάπου νά στηρίξουν τή ζωή τους γιά ν’ἀσφαλισθοῦν. Τά ἀνθρώπινα ὅμως μέτρα ἀσφαλείας ἀποδεικνύονται συνήθως ἀνίσχυρα, χωρίς καμμιά ἤ σχεδόν καμμιά ἀποτελεσματικότητα. Καί διερωτᾶται κανείς ἄν ὑπάρχη κανένας τρόπος πραγματικῆς ἀσφαλίσεως τῆς ζωῆς μας... Ὑπάρχει! ἀπαντᾶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος στή σημερινή περικοπή καί, συγχρόνως, ὑποδεικνύει δύο σταθερές ἐγγυήσεις ἐξασφαλίσεως τῆς ζωῆς.

Ἡ πρώτη ἐγγύηση εἶναι ἡ πιστότης τοῦ Θεοῦ στήν ἐκπλήρωσι τῶν ὑποσχέσεών Του. Στόν Ἀβραάμ, λέει ὁ Ἀπόστολος, εἶχε δώσει ὁ Θεός μιά μεγάλη ὑπόσχεσι. «Θά σέ γεμίσω μέ πλούσιες εὐλογίες καί θά σοῦ χαρίσω ἀναρίθμητους ἀπογόνους». Καί μέ τόν τρόπο αὐτό  ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς «ὑπέγραψε» ἕνα συμβόλαιο, τό ὁποῖο τήρησε κατά γράμμα. Γιατί, πραγματικά, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ πλήθυναν καί ἔγιναν ἔθνος μεγάλο. Ἔτσι ἔδειξε ὁ Θεός ὅτι οἱ ὑποσχέσεις Του δέν διαψεύδονται ποτέ!

Ὅταν, λοιπόν, μᾶς πιέζουν οἰκονομικές δυσκολίες ۠ ὅταν ἡ ἀδικία, ἡ συκοφαντία, τό ψέμμα μᾶς ἀπειλοῦν, ἄς κτυπᾶμε τήν πόρτα τοῦ οὐράνιου Πατέρα πού μᾶς ὑποσχέθηκε: «αἰτεῖτε καί δοθήσεται ὑμῖν, ζητεῖτε καί εὑρήσετε, κρούετε καί ἀνοιγήσεται ὑμῖν» (Ματθ. ζ΄7). Δέν μπορεῖ νά μήν τηρήσει τήν ὑπόσχεσί Του ὁ Θεός. «Ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν», μᾶς τονίζει σἠμερα ὁ Ἀπόστολος. Γύρω μας μπορεῖ τά πάντα νά κλονίζωνται, νά γκρεμίζωνται, νά γίνωνται στάχτη καί καπνός. Ἕνα μόνο μένει σταθερό καί ἀμετακίνητο: Ἡ ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ.

Ἡ δεύτερη ἀκλόνητη ἐγγύησις ἐξασφαλίσεως τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἄγκυρα τῆς ἐλπίδος. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, λέγει στή συνέχεια τῆς περικοπῆς, ὅτι ὅσοι πιστεύουν στόν Θεό ἔχουν «τήν ἐλπίδα σάν ἄγκυρα τῆς ζωῆς, πού ἐξασφαλίζει τόν ἄνθρωπο ἀπό κάθε κίνδυνο».

Πῶς ἀσφαλίζεται τό πλοῖο ἀπ’ τούς κλυδωνισμούς καί τήν καταστροφή πού μπορεῖ νά προκαλέσουν οἱ δυνατοί ἄνεμοι, τά πελώρια κύματα, ἡ ἄγρια τρικυμία; Ρίχνει τήν ἄγκυρα στό βυθό, πού εἶναι σταθερός καί ἀμετακίνητος. Ἐκεῖ ἡ ἄγκυρα γαντζώνεται γερά καί τό πλοῖο, πού βρίσκεται στήν τρικυμισμένη ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας, μένει σταθερό καί ἀσάλευτο. Ὅσο καί νά τό κτυποῦν οἱ ἄνεμοι δέν πρόκειται νά τό μετακινήσουν. Καί τά κύματα πού θά πέφτουν ἐπάνω του θά συντρίβωνται καί θά μεταβάλλωνται σέ ἀφρούς...

Ἡ ζωή τοῦ χριστιανοῦ μπορεῖ νά μοιάζει πολλές φορές μέ τήν τρικυμισμένη θάλασσα. Μπορεῖ νά τήν κτυποῦν οἱ ἄνεμοι τῶν δοκιμασιῶν καί τά κύματα ἀναρίθμητων δυσκολιῶν. Στόν οὐρανό ὅμως, ἐκεῖ πού βρίσκεται ὁ Σωτήρ καί Λυτρωτής μας, ὁ Θεός μας, ἐκεῖ ἐπικρατεῖ ἡ σταθερότητα, ἡ γαλήνη καί ἡ ἠρεμία. Ὁ χριστιανός, λοιπόν, ἔχοντας τήν ἐλπίδα του στόν Θεό ρίχνει ἄγκυρα καί γαντζώνεται στό ἀσάλευτο βασίλειο τοῦ Θεοῦ καί μέ τόν τρόπο αὐτό ἐξασφαλίζει στή ζωή του τή σταθερότητα καί τήν εἰρήνη.

Ὅσοι ζητοῦν νά ἐξασφαλισθοῦν στόν κόσμο τοῦτο, λησμονοῦν τή ρευστότητα καί τήν ἀστάθεια πού τόν χαρακτηρίζουν. Τά δύο αὐτά στοιχεῖα ἀποκλείουν κάθε δυνατότητα γιά μόνιμη καί σταθερή ἐξασφάλισι τῆς ζωῆς. Ἑπομένως ἡ «ἀσφάλεια τῆς ζωῆς» πρέπει νά ἀναζητηθῆ σέ ἄλλο ἐπίπεδο.

Ὄχι στό ἐπίπεδο τοῦ χρήματος, τῆς δυνάμεως, τῶν ἀνακαλύψεων τῆς ἐπιστήμης κ.λ.π., ἀλλά στό ἐπίπεδο τῆς πίστεως καί τῆς ἐλπίδος. Στήν πραγματικότητα ὁ μόνος ἀσφαλής εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού πιστεύει στήν αἰωνιότητα καί ἐλπίζει νά τήν ἀπολαύση. Γιατί ἡ αἰωνιότητα εἶναι ἡ μόνη σταθερή καί ἀμετακίνητη πραγματικότητα ζωῆς, ὅπως μᾶς τήν ἔχει περιγράψει ὁ Κύριος καί ὅπως μᾶς τήν ὑπόσχεται ὁ ἀψευδής Θεός. Καί ὅποιος ζῆ μέ τήν ἐλπίδα στήν αἰώνια αὐτή πραγματικότητα, μοιάζει μέ πλοῖο πού ἔχει ρίξει δύο ἄγκυρες. Γιατί ὁ πιστός ἔχει ἐγγυημένη ἀσφάλεια ζωῆς στόν κόσμο αὐτό καί, ἐπίσης, ἐγγυημένη τήν ζωή τῆς αἰωνιότητας, τήν ὁποία ἐλπίζει νά τοῦ χαρίσει τό ἄπειρο ἔλεος καί ἡ ἀμετάκλητη ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ μας. ΑΜΗΝ!

 Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου

ΚΥΡΙΑΚΗ  7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ   2013

ΤΗΣ  ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ   

ΣΤΗΝ  ΠΑΝΑΓΙΑ  ΛΑΤΟΜΙΤΙΣΣΑ

Η Τρίτη Κυριακή  των Νηστειών ονομάζεται

«Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως».

Με κάθε  λαμπρότητα και  μεγαλοπρέπεια   γιορτάσαμε και στην ενορία μας την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως. Οι πιστοί με κατάνυξη  προσκύνησαν τον Τίμιον και Ζωηφόρον Σταυρόν  του Κυρίου μας.

 Ο εφημέριος  του Ιερού μας Ναού π. Βασίλειος Ν. Φιλιππάκης, με ευλάβεια και συγκίνηση    μετέφερε  τον Τίμιο Σταυρό  με μια σεμνή πομπή  στο κέντρο του ναού   καθώς και μέρος του Τιμίου Ξύλου,  ψέλνοντας με συγκίνηση  το Απολυτίκιο « Σώσον Κύριε τον λαό σου και ευλόγισον την κληρονομίαν σου…..»   θυμιάζοντας    πέριξ του τετραποδίου  σταυροειδώς τον ευπρεπισμένο με βιόλες και δεντρολίβανα  Τίμιον Σταυρό και το Τίμιο Ξύλο και  τέλος   αφού προσκύνησε  έψαλλε  με κατάνυξη «Τον  Σταυρόν  σου  προσκυνούμεν  Δέσποτα και την Αγίαν σου Ανάστασιν δοξάζομεν». 

Πλήθος ενοριτών και όχι μόνο εκκλησιάσθηκε  και προσκύνησε  τον Σταυρό, οπου θα παραμείνει  καθ΄όλη την  εβδομάδα  και  στο τέλος  κάθε ακολουθίας  γίνεται η προσκύνηση.

Η χορωδία των Ιεροψαλτών  έψαλλε  με βυζαντινούς ύμνους   τα ιδιόμελα τροπάρια «Δεύτε πιστοί το ζωοποιόν Ξύλο προσκυνήσωμεν…»,  «Σήμερον ο Δεσπότης της Κτίσεως….»,  «Σήμερον ο απρόσιτος τη ουσία….», και το «Σήμερον το προφητικόν πεπλήρωται λόγιον…..», ενώ ο ιερέας  διένειμε στο εκκλησίασμα το δεντρολίβανο διακοσμημένο με μώβ βιόλα.

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον    ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ  διάβασε ο εφημέριος του Ιερού μας Ναού «περί των Ιερατικών Κλήσεων». Το παραθέτομε κατωτέρω:

Ἀρ.  Πρωτ.: 736

Ἀρ.  Διεκπ.: 246

Ἐν Χίῳ τῇ 21ῃ Μαρτίου 2013

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Πρός

τόν Ἱερόν Κλῆρον

τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως

Διά τοῦ παρόντος, ἀποστέλλομεν ὑμῖν, συνημμένως, τήν ὑπ’ ἀριθ. 2938/1111/568/ 13-3-2013 Ἐγκύκλιον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, «περί τῶν Ἱερατικῶν Κλήσεων», ἡ ὁποία δέον νά ἀναγνωσθῇ, ἐπ’ Ἐκκλησίας, κατά τήν Θ. Λειτουργίαν τῆς Κυριακῆς τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, 7^ην μηνός Ἀπριλίου ἐ.ἔ.. μετά τήν ἀνάγνωσιν τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου.

Ἐντολῇ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου

Ὁ Πρωτοσύγκελλος

Ἀρχιμανδρίτης

Γεώργιος Κ. Λιαδῆς

Ἀριθμ. Πρωτ. 1111
Ἀριθμ. Διεκπ. 568
Ἀθήνῃσι 13ῃ Μαρτίου 2013

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 2938

Θέμα: «Περί τῶν Ἱερατικῶν Κλήσεων»

Τέκνα ἐν Κυρίω ἀγαπητά,

 Μέ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ ἑβδομάδα αὐτή πού πέρασε, μέ ἀποκορύφωμα τή σημερινή μεγάλη ἡμέρα τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, ἔχει ἀφιερωθεῖ στίς ἱερατικές κλήσεις. Καί ἀπευθύνει λόγο ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία πρός τό ποίμνιό Της καί τό καλεῖ νά συμβάλει, ὥστε νά αὐξηθεῖ ὁ ἀριθμός τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι θά προσέλθουν στό Ἱερό Μυστήριο τῆς Ἱερωσύνης γιά νά ὑπηρετήσουν τό Ἱερό Θυσιαστήριο. Νά γίνουν Ἱερεῖς, νά λειτουργοῦν, νά κηρύττουν καί νά ποιμαίνουν τόν Λαό τοῦ Θεοῦ. Νά λάβουν αὐτό τό ἰδιαίτερο χάρισμα, τό μέγα τῆς Ἱερωσύνης Ἀξίωμα, καί νά καταστοῦν Λειτουργοί τοῦ Ὑψίστου, διδάσκαλοι καί καθοδηγητές τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ, καί Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας. Καί βέβαια αὐτό δέν μπορεῖ νά γίνει μέ παραινέσεις καί μέ παρεμβάσεις, οὔτε μέ ἐξαναγκασμούς ἤ μέ τάματα, ἀλλά αὐτό τό κάνει ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Εὐδοκεῖ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, ἐπιλέγει τούς μέλλοντες Ἱερεῖς καί τούς καταξιώνει τῆς Χάριτος. Ἐπειδή ὅμως ἀπό τήν πείρα γνωρίζουμε ὅτι πάρα πολλές κλίσεις συμπνίγονται καί μαραίνονται, καί παρουσιάζεται συχνά τό φαινόμενο ἕνας νέος νά μήν τολμᾶ νά ἐκδηλώσει αὐτή τήν ἰδιαίτερη κλίση του στήν οἰκογένεια ἤ στό περιβάλλον του, ἐπειδή φοβᾶται αὐτά πού θά ἀντιμετωπίσει, προσκρούοντας στήν ἄρνηση καί στήν ἀπόρριψη ἀπό τούς ἴδιους τούς γονεῖς του, ἀπό τούς οἰκείους κι ἀπό τούς φίλους του, ἤ συμβαίνει γιά τούς ἴδιους λόγους νά μήν καλλιεργεῖ τήν κλίση του αὐτή ἀπό ἐντροπή ἤ ἀπό ἀτολμία, καλοῦμε ὅλους σας νά συμβάλετε θετικά, ὥστε νά ἐνθαρρύνονται οἱ νέοι οἱ ἐφιέμενοι νά ἱερωθοῦν.

 Ἀνάμεσά μας, βρίσκονται αὐτοί πού ὀνομαστί ὁ Θεός τούς ἐκλέγει καί τούς καλεῖ νά ἱερατεύσουν τήν δική Του ἱερατεία. Μερικῶν ἡ κλίση ἔχει ἀρχίσει νά διαφαίνεται. Πλησιάζουν τά ἱερά ἀναλόγια, διακονοῦν στό Ἱερό Βῆμα, κρατοῦν θυμιατήρια καί τά ἱερά μας σύμβολα καί χαίρουν. Χαρεῖτε τα καί ἐνθαρρύνετέ τα. Ἐπαινέστε τα, πέστε τους ἕνα καλό λόγο, συγχαρεῖτε τούς γονεῖς τους, πεῖτε τους γιά τήν μεγάλη τιμή πού τούς κάνει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος. Μήν τά ἀπαξιώνετε, μήν τά περιφρονεῖτε. Μήν μπαίνετε μπροστά στόν Κύριο, τήν ὥρα πού ἔχει βγεῖ νά καλέσει ἐργάτες στόν ἀμπελώνα Του. Σκεφθεῖτε ὅτι τά σημερινά παιδιά γίνονται ἱερεῖς σέ ἀφιλόξενη καί σκληρή γιά τούς ἱερεῖς ἐποχή. Τώρα πού οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, τεχνοκράτες καί οἰκονομικοί ἀμύντορες, περιφρονοῦν τούς ἱερεῖς ὡς μή παραγωγικούς, σεῖς ἐνθαρρύνετε τούς νέους αὐτούς ἄνδρες πού πέφτουν στό πέλαγος τῆς εὐσπλαχνίας τοῦ Θεοῦ γιά νά προσφέρουν ἔργο. Ἔργο λειτουργικό, ποιμαντικό, διδακτικό. Νά χειραγωγήσουν ψυχές στόν Κύριο. Χωρίς νά φοβοῦνται τό ἄμισθον τῆς Ἱερωσύνης, προετοιμάζονται, σπουδάζουν, κοπιάζουν νά προετοιμασθοῦν γι’ αὐτή τήν διακονία.

 Ὑποδεχθεῖτε τους στό ἱερό θυσιαστήριο, στόν ἄμβωνα, στήν καρδιά σας τήν ἴδια, μέ θαυμασμό, μέ ἀγάπη, μέ χαρά, μέ ἀγαλλίαση. Ἔρχονται σάν ἀνθισμένοι νέοι βλαστοί νά μᾶς ἐνθαρρύνουν, νά φορτίσουν μέ ἐλπίδες τήν ἱερατική οἰκογένεια, τό τίμιον Πρεσβυτέριον τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας κι ἐμᾶς ὅλους, τόν Λαό τοῦ Θεοῦ τόν ἅγιο.

 Ἐλᾶτε λοιπόν νά ἐνθαρρύνουμε τούς νέους πού ἀνεβαίνουν μέ ἱερό ἐνθουσιασμό τίς βαθμίδες τοῦ ἱεροῦ Θυσιαστηρίου. Ἄς ἀκολουθήσουμε τούς πατέρες μας, πού τιμοῦσαν τούς Ἱερεῖς. Πού τούς τάιζαν καί τούς πότιζαν καί συγχρόνως τούς φιλοῦσαν τά χέρια. Καί σεῖς πρό πάντων, ἀδελφοί μας, προσευχηθεῖτε νά δίνει ἀξίους Ἱερεῖς ὁ Θεός στήν Ἐκκλησία Του.

 

Μέ ἄπειρες ἐν Κυρίῳ Εὐχές

Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος Ἱερώνυμος

† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος
† Ὁ Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου Προκόπιος,
† Ὁ Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Κοσμᾶς,
† Ὁ Δράμας Παῦλος,
† Ὁ Σισανίου καί Σιατίστης Παῦλος,
† Ὁ Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμίας,
† Ὁ Κορίνθου Διονύσιος,
† Ὁ Τριφυλίας καί Ὀλυμπίας Χρυσόστομος,
† Ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος,
† Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θεόφιλος,
† Ὁ Πολυανῆς καί Κιλκισίου Ἐμμανουήλ,
† Ὁ Λαγκαδᾶ, Λητῆς καί Ρεντίνης Ἰωάννης,
† Ὁ Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν Μᾶρκος

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ὁ Διαυλείας Γαβριήλ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Ἀριθμός  12

Κυριακή Γ΄ τῶν Νηστειῶν

7  Ἀπριλίου 2013

(Ἑβρ. δ΄14-16, ε΄1-6)

«Προσερχώμεθα...τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος,

  ἵνα λάβωμεν ἔλεον καί χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν».

Ἡ προτροπή αὐτή τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἔχει ἰδιαίτερη ἐφαρμογή στήν πνευματική καί ἱστορική ζωή τοῦ ὀρθοδόξου ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διότι καί σάν χριστιανοί καί σάν Ἕλληνες μόνο στό Σταυρό τοῦ Χριστοῦ βρήκαμε ἔλεος γιά τά ἁμαρτήματά μας, ἐνίσχυση δέ καί βοήθεια στίς μεγάλες περιπέτειες τοῦ Ἔθνους μας.

Ὁ Ἀπόστολος ἀναφέρεται σήμερα στό Ἀρχιερατικό ἀξίωμα τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Κύριος Ἰησοῦς, σάν Ἀρχιερεύς, μοιάζει, ἀλλά καί διαφέρει κατά πολύ ἀπό τούς ἀρχιερεῖς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Οἱ Ἰουδαῖοι ἀρχιερεῖς τῆς λευϊτικῆς ἱερωσύνης προσέφεραν πάνω στό θυσιαστήριο τοῦ Ναοῦ δῶρα καί θυσίες γιά τή συγχώρησι τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ. Ὁ Κύριος ὅμως προσέφερε μοναδική θυσία, τόν ἴδιο τόν ἑαυτό Του πάνω στό Σταυρό τοῦ Γολγοθᾶ καί ἔγινε ἔτσι θύτης μαζί καί θῦμα. Χάρις στή μοναδική αὐτή θυσία, ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἀναδείχθηκε μοναδικός Ἀρχιερεύς καί ὁ Σταυρός του μοναδική πηγή τοῦ θείου ἐλέους.

Ἔκτοτε ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ ἔγινε ἡ μοναδική καταφυγή τῶν χριστιανῶν. Κατά τήν τέλεσι τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος, ὅταν ὁ ἄνθρωπος γίνεται μέλος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, χρίεται σταυροειδῶς μέ τό Ἅγιο Μύρο στά κύρια μέρη τοῦ σώματός του. Ἔπειτα, κάθε χριστανός, κάνοντας τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, σφραγίζει καί ἀσφαλίζει τήν ὕπαρξί του – σῶμα καί ψυχή - ἀπό τίς προσβολές τοῦ ἐχθροῦ καί ἀπό κάθε κίνδυνο, ἀρχίζει καί τελειώνει τήν καθημερινή του ἐργασία, συμμετέχει στή θ. Λατρεία, ἐνῶ μέ τά χείλη του ψιθυρίζει τό «Κύριε ἐλέησον»! Ὁλόκληρη ἡ ζωή τοῦ χριστιανοῦ συνδέεται μέ τή σταυροειδῆ εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας καί τήν ἐπίκλησι τοῦ ἐλέους καί τῆς δυνάμεως τοῦ Χριστοῦ. Ὁ καθημερινός κόπος τοῦ χριστιανοῦ, οἱ χαρές καί οἱ λύπες του, ἡ ἀρρώστεια καί ὁ θάνατός του, ὅλα βρίσκονται κάτω ἀπ’τήν προστασία καί τή χάρι τοῦ Σταυροῦ.

Ἡ καταφυγή στή χάρι τοῦ Σταυροῦ κορυφώνεται, ὅταν ὁ χριστιανός προσέρχεται μέ συναίσθησι στά ἱερά Μυστήρια. Τότε ἡ λυτρωτική χάρη τοῦ Σταυροῦ γίνεται προσωπικό βίωμα.

Ἀπό τότε πού ὁ Ἀπόστολος Παῦλος κήρυξε τό Σταυρό καί τήν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ στόν Ἄρειο Πάγο τῶν Ἀθηνῶν, ἡ Ἑλλάδα μας ἀγκάλιασε σιγά – σιγά τήν καινούργια πίστη μέχρις ὅτου ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ ἔγινε τό κέντρο τῆς ζωῆς τῶν Ἑλλήνων καί τό ἰσχυρό καταφύγιο στίς ἀλλεπάλληλες περιπέτειες τῆς ἱστορίας τους.

Δέν εἶναι λίγοι οἱ συμπατριῶτες μας πού μαρτύρησαν κατά τούς αἰῶνες τῶν μεγάλων διωγμῶν. Οἱ Κατακόμβες τῆς Μήλου (τοῦ β΄ μ.χ. αἰῶνος) εἶναι ἕνα ἀπό τά ζωντανά μνημεῖα τῆς αἱματηρῆς προσφορᾶς τῶν Ἑλλήνων χριστιανῶν, κατά τούς φοβερούς ἐκείνους χρόνους. Ὅταν, κατόπιν, ὁ Μ. Κωνσταντῖνος ἵδρυσε τή Βυζαντινή Αὐτοκρατορία, πού γρήγορα ἔγινε ἑλληνική, τό νέο ἐκεῖνο πολίτευμα σάν σύμβολό του εἶχε τόν «τύπον τοῦ Σταυροῦ». Καί ὅταν ἡ Ἁγία Ἑλένη ἀξιώθηκε νά ἀνακαλύψη στά Ἱεροσόλυμα τόν Τίμιο Σταυρό τοῦ Κυρίου, ὁ Σταυρός αὐτός ἔγινε ἡ δύναμη καί ἡ καταφυγή ὁλόκληρης τῆς Αὐτοκρατορίας.

Ἀλλά καί ὅταν «ἡ Πόλις ἑάλω», ὅταν ἔπεσε ἡ Κωνσταντινούπολις καί ἄρχισε ἡ μακραίωνη τουρκική δουλεία καί καταδυναστεία, τό δοῦλο Γένος κατέφευγε σύσσωμο κάτω ἀπ’ τήν προστατευτική σκιά τοῦ Σταυροῦ. Ὁ Σταυρός, τά Πάθη καί ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἦταν «καταφυγή καί δύναμις» γιά τόν ὀρθόδοξο ἑλληνικό λαό «ἐν ταῖς θλίψεσιν ταῖς εὑρούσαις αὐτόν σφόδρα» (ψαλμ. 45, 1). Καί τό μυστικό ὅπλο τῶν ὑποδούλων ἐκείνων ἀγωνιστῶν τοῦ 1821 δέν ἦταν ἄλλο ἀπό τόν Τίμιο Σταυρό τοῦ Χριστοῦ. Σ’ αὐτόν κατέφευγαν, μέ ἄδολη καί ἁγνή πίστι, καί σ’αὐτόν βρῆκαν πραγματικά τή δικαίωσι τῶν τιμίων ἀγώνων τους «ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος».

Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ, παρά τίς λυσσαλέες ἀντιδράσεις τῶν ἐχθρῶν τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος, εὐλογεῖ τό Ἔθνος μας καί τό ἱερό Λάβαρό του – τή ἱερή Σημαία μας.!  Ὁ Σταυρός ὑψώνεται στούς Ναούς μας καί στίς καρδιές τῶν Ἑλλήνων.

Οἱ σκοτεινές δυνάμεις δέν θά σταματήσουν τίς δόλιες προσπάθειές τους προκειμένου νά ξερριζώσουν τό Σταυρό ἀπ’ τή ζωή τοῦ εὐλογημένου αὐτοῦ Ἔθνους. Οἱ ἄπιστοι καί ἄθεοι δέν θά κουρασθοῦν νά ρίχνουν τά βέλη τους ἐναντίον τῆς πίστεως τοῦ Ἐσταυρωμένου... Ματαίως, βέβαια. Ὁ Σταυρός, ἡ πίστις μας εἶναι « ἡ νίκη ἡ νικήσασα τόν κόσμον» Ἐμεῖς χρειάζεται νά γρηγοροῦμε καί νά προσευχώμαστε γιά τόν ἑαυτό μας, τήν Ἐκκλησία μας, τήν Ἑλλάδα μας καί γι’ αὐτούς ἀκόμη τούς σημερινούς ἀρνητές καί σταυρωτές τοῦ Χριστοῦ.

Σήμερα, πού ἡ Ἐκκλησία μας, τόν ὑψώνει στό μέσο τῶν ἱερῶν ναῶν μας πρός ἐνίσχυσί μας, κατά τόν πνευματικό ἀγώνα στό μέσο τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς ἅς τόν προσκυνήσωμε μέ εὐλάβεια δεόμενοι:«Ἡ ἀήττητος καί ἀκατάλυτος καί θείᾳ δύναμις τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοοῦ Σταυροῦ μή ἐγκαταλίπης ἡμᾶς τούς ἁμαρτωλούς. ΑΜΗΝ!

Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου