ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΘΩΜΑ 2018

Ἀριθμός 15

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

(Ἰωάνν. κ' 19-31)

15 Ἀπριλίου 2018

"Ταῦτα δέ γέγραπται...ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστός ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ" (Ἰωάνν. κ' 30). 

Ἀδελφοί μου, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Πολλοὶ εἶναι αὐτοὶ, ποὺ λένε, ὅτι ἡ χριστιανικὴ ζωὴ κάνει τὸν ἄνθρωπο νωθρό, χωρὶς δραστηριότητα καὶ ἐνεργητικότητα. Ἄλλοι, πάλι, διαδίδουν, ὅτι ἡ ζωὴ, ἡ σύμφωνη μὲ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο στὴν κατήφεια καὶ τὸν μαρασμό.

Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ὅμως, μὲ τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, ἔρχεται νὰ μᾶς τονίσει, ὅτι ἡ πίστη στὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, δίδει τὴν πραγματικὴ ζωή, τὴν αἰώνιο ζωή. «Ταῦτα δέ γέγραπται, ἴνα πιστεύσητε, ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ, ἵνα πιστεύοντες, ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ».

Ἔχομε συνηθίσει, ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, νά θεωροῦμε ζωντανούς τούς ἀνθρώπους ἐκείνους, ποὺ βλέπουμε νὰ κινοῦνται, νὰ τρέχουν, νὰ γελοῦν. Πόσοι, ὅμως, ἀπ’ αὐτοὺς, πού ἐξωτερικὰ φαίνονται ζωντανοί, δὲν εἶναι ἐσωτερικὰ νεκροί, γιατί ἔχουν φύγει μακριὰ ἀπὸ τὴν Πηγὴ τῆς Ζωῆς; Παρ’ ὅλη τὴν φαινομενικὴ ζωτικότητα εἶναι, κατ’ οὐσίαν, νεκροί. Ἡ ζωή τους δὲν ἔχει κανένα ἀνώτερο περιεχόμενο, κανένα εὐγενικὸ σκοπό, ζοῦν μόνο, γιὰ νὰ ἀπολαμβάνουν τὰ ὑλικὰ ἀγαθά, ἐνδιαφέρονται μόνο, γιὰ τὸ ἄτομό τους, θεοποιοῦν τὸ σῶμα τους. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μας, χαρακτήρισε τὸ νεώτερο υἱὸ τῆς παραβολῆς, ποὺ ἀκολούθησε στὴν ἀρχὴ αὐτὴ τὴ γραμμή, νεκρό. Εἶπε ὁ πατέρας του, ὅταν ἐπέστρεψε ἀπὸ τὴν χώρα τῆς ἀποστασίας: «οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε…».

Αὐτὴ, ἀκριβῶς, εἶναι καὶ ἡ σημερινὴ πραγματικότητα. Θέλουν νὰ ζήσουν τὴ ζωή τους καὶ γι’ αὐτὸ ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὸν Χριστό. Κι ἀπὸ τὴ στιγμὴ, ποὺ φεύγουν ἀπὸ τὴν Πηγὴ τῆς Ζωῆς, συναντοῦν τὴν φθορὰ καὶ τὴν καταστροφή. Ἡ ὑλιστικὴ ζωή, ἡ ζωὴ τῆς ἁμαρτίας, ἡ ζωὴ, ποὺ στηρίζεται μόνο στὸ φαγοπότι καὶ στὸ πιοτό, στὶς κάθε εἴδους διασκεδάσεις καὶ στὴν ἀσωτία, εἶναι ζωώδης. Δὲν ἔχει τίποτα τὸ ἀνώτερο καὶ τὸ πνευματικό, αὐτὸ, δηλαδὴ, ποὺ δίνει ὁ Χριστὸς καὶ ὀμορφαίνει τὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν κάνει ἀνώτερη, ἀληθινή, ἀθάνατη, αἰώνια.

Ἄλλοτε, πάλι, ὅσοι θέλουν νὰ ζήσουν μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεό, πέφτουν στὴν ἀπελπισία καὶ στὴν ἀπογοήτευση, μπροστὰ στὰ μικρότερα ἢ μεγαλύτερα ἐπεισόδια τῆς ζωῆς. Καὶ δὲν εἶναι λίγοι αὐτοὶ, ποὺ κάποτε φθάνουν καὶ μέχρι τὸ φοβερὸ κατάντημα τῆς αὐτοκτονίας. Θέτουν τέρμα στὴ ζωή τους, ποὺ νόμιζαν, ὅτι θὰ τὴν ζήσουν χωρὶς πίστη στὸν Θεὸ κι ἔτσι χάνουν καὶ τὴν παροῦσα καὶ τὴν μέλλουσα ζωή.

Νὰ, ὅμως, ποὺ πάλι ὁ Κύριος μᾶς καλεῖ νὰ δοκιμάσουμε τὴ ζωὴ, ποὺ ὁ Ἴδιος χαρίζει. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ζωῆς, ὁ Ζωοδότης, Αὐτὸς ποὺ μεταδίδει τὴ ζωὴ στοὺς ἀνθρώπους. Καὶ τὴν φυσική, πρόσκαιρη ζωὴ, Αὐτὸς μᾶς τήν χαρίζει, μὲ τοὺς γονεῖς μας, ποὺ μᾶς ἔφεραν στὸν κόσμο, ἀλλὰ καὶ τὴν πνευματικὴ ζωή, τὴν ἄφθαρτη καὶ αἰώνια. Ἡ δεύτερη εἶναι ἡ πραγματικὴ ζωή.

Καὶ τὴν ζωὴ αὐτὴ τὴν ζοῦν ὅσοι νεκρώνουν τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας, ποὺ ὑπάρχει μέσα μας, καὶ ἀκολουθοῦν τὸν Χριστό μας. Αὐτοὶ, ἀνασταίνονται σὲ μία καινούργια ζωή. Γίνονται καινούργια κτίσις. «Εἰ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις». Ὅποιος ἀνήκει στὸν Χριστὸ καὶ ἀνασταίνεται μαζί Του, αὐτὸς ἔχει μέσα του μία καινούργια ζωή. Μία ζωὴ ἁγνὴ καὶ ὡραία. Μία ζωὴ ἀγάπης καὶ καλοσύνης, τιμιότητας καὶ εὐσυνειδησίας.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ Πνεύματος. Ἡ καινούργια ζωή, ποὺ δίνει ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ζωῆς, ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Ἡ ζωὴ, ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἁπλώνεται πέρα ἀπὸ τὴ ζωὴ αὐτή, στὴν αἰωνιότητα.

Ἂς ὑπογραμμίσουμε αὐτή τὴν ἀλήθεια, ὅτι ἡ ζωὴ αὐτὴ ἀρχίζει ἀπὸ ἐδῶ. Ὁ Ζωοδότης Κύριος δίνει, σὲ ὅσους εἰλικρινὰ καὶ ταπεινὰ, συνδέονται μαζί Του, τὴν χαρά, τὴν εἰρήνη, τὴν εὐτυχία, τὴν ἐνεργητικότητα. Ὁ πιστὸς εἶναι δραστήριος, γεμᾶτος ζωντάνια, διότι γνωρίζει, ὅτι ἔχει μαζί του βοηθὸ καὶ συμπαραστάτη, Φίλο καὶ Ἀρχηγὸ, τὸν Ζωοδότη Κύριο. Εἶναι δραστήριος στὸ καλό, σὲ ἔργα κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης καὶ ἀληθινῆς προόδου.

Ἀλλὰ καὶ τὶς δοκιμασίες τῆς ζωῆς, τὸν πόνο, τὶς διάφορες θλίψεις, ἀρρώστιες, θανάτους, τὶς ἀντιμετωπίζει μὲ θάρρος καὶ ἐλπίδα. Δὲν κάμπτεται καὶ ποτὲ δὲν ἀπογοητεύεται. Ζεῖ πάντοτε μὲ τὸν Ἀρχηγὸ τῆς Ζωῆς, τὸν Νικητὴ τοῦ Θανάτου, τὸν Ἀναστάντα Κύριο.

Ἀγαπητοί μου,

Νὰ μὴν σταματήσουμε ποτὲ νὰ ἐπιζητοῦμε τὴν παρουσία τοῦ Ἀναστημένου Χριστοῦ μας, στὴ ζωή μας. Μπορεῖ νὰ μᾶς κλονίζουν τὰ ποικίλα συμπτώματα τοῦ σύγχρονου κόσμου. Εἶναι μπόρα περαστική. Ὅλα τὰ σχήματα τοῦ κόσμου αὐτοῦ παρέρχονται. Ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ μένει εἶναι ὁ Χριστός. Τὸ Εὐαγγέλιο παραμένει ἀναλλοίωτο. Ὀφείλουμε νὰ μείνουμε σταθεροὶ στὸν Χριστὸ καὶ τὴν ἀκλόνητη ἀλήθειά Του. Πάντοτε χαρούμενοι, πάντοτε θριαμβευτές. Νικητὲς τοῦ κακοῦ. Μαχητὲς τῆς ἀλήθειας. Συνεργοὶ στὴ δημιουργία τοῦ καινούργιου κόσμου τῆς Ἀναστάσεως. Γεμᾶτοι εἰρήνη, ἀγάπη καὶ χαρά. Ἀμήν.             Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Η ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ 

ΣΤΟΝ ΑΓ. ΦΑΝΟΥΡΙΟ ΛΑΤΟΜΙΟΥ

ΠΕΜΠΤΗ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2018

ΑΝΑΣΤΑΣΗ 2018

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

"Την χαρμόσυνο Ανάσταση γιορτάζοντας σήμερα ασπαζόμαστε μεταξύ μας τον εν Χριστώ ασπασμό, δείχνοντας με τον τρόπο αυτό τη διακοπή της πρώτης έχθρας ανάμεσα σ’ εμάς και το Θεό και τη διαλλαγή του Θεού προς εμάς για άλλη μια φορά, διαλλαγή που έγινε φανερή με το πάθος του Σωτήρος. Και η εορτή ονομάζεται Πάσχα, έχοντας έτσι το ίδιο όνομα με το Πάσχα των Εβραίων, το οποίο, στη γλώσσα τους σημαίνει διάβαση• διότι ο παθών και αναστάς Ιησούς μας διεβίβασε από την κατάρα του Αδάμ και τη δουλεία του διαβόλου στην ελευθερία και μακαριότητα. Και αυτή η μέρα της εβδομάδος, κατά την οποία έγινε η Ανάσταση του Χριστού, η οποία είναι η πρώτη από τις υπόλοιπες μέρες, επειδή, αφιερώθηκε στην τιμή του Κυρίου ονομάστηκε από το όνομα Του Κυριακή, και σ’ αυτή μετατέθηκε από τους Αποστόλους η αργία και η ανάπαυση της εορτής του Σαββάτου του παλαιού νόμου".  Πηγή: Ορθόδοξος Συναξαριστής

Η Ανάσταση του Χριστού είναι το μεγαλύτερο γεγονός μέσα στην ιστορία. Είναι αυτό που διαφοροποιεί  τον Χριστιανισμό από οποιαδήποτε άλλη θρησκεία.

Η ακολουθία του Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας  την ολόφωτη νύχτα του Πάσχα μας εισάγουν στο θρίαμβο της νίκης κατά του θανάτου.

    Η  Ανάσταση  του Κυρίου μας  εορτάστηκε  στην ενορία  Παναγίας Λατομιτίσσης με  κάθε  κατάνυξη, λαμπρότητα  και μεγαλοπρέπεια.  Όλα ήταν έτοιμα και  διακοσμημένα  με κάθε λεπτομέρεια. 

Η  εκκλησία  έλαμπε, άστραφτε  από καθαριότητα,  και  τάξη.  Η βραδιά  ήταν μαγευτική επικρατούσε νηνεμία.

       Τους πιστούς  υποδέχονταν  στο νάρθηκα  όμορφες κοπέλες προσφέροντας  σε όλους  μία διακοσμημένη λαμπάδα.

Εφθασε και στην ενορία μας το Αγιο  Φως της Αναστάσεως. «Δεύτε λάβετε φως»… έψαλλε ο ιερέας και όλος ο κόσμος  άναψε τις λαμπάδες του γεμάτος χαρά.

Κατόπιν όλο το εκκλησίασμα  βγήκε έξωθεν του Ιερού Ναού  και ο παπά Βασίλης  με τους ιεροψάλτες  και την Ανάσταση,  μπροστά στο Κουκουνάρειο Πνευματικό Κέντρο  ανάγνωσε το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως. Δώδεκα ακριβώς όταν χτύπησε το ρολόι της εκκλησίας  έψαλλε με όλη τη  δύναμη της ψυχής του  το «Χριστός Ανέστη» ενώ  οι κροτίδες  και οι χαρμόσυνες καμπάνες  κατέκλειναν τον χώρο.  Ωραίες εικόνες,  λάμψεις φωτεινές, βεγγαλικά, λαμπερά χρώματα γέμισε ο ουρανός, ο κόσμος αντάλλασε ευχές,  και  τα στόματα όλων έψαλλαν το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ».

Ακολούθησε το «ΑΡΑΤΕ ΠΥΛΑΣ». Η φράση αυτή συμβολίζει τις πύλες του κάτω κόσμου που με την Ανάσταση καταργούνται.

     Η κυρία είσοδος του ναού έχει κλείσει  και από μέσα βρίσκεται ο ιεροψάλτης  Αθανάσιος  Συγγελόπουλος, ενώ απ’  έξω  ο εφημέριος του ναού π. Βασίλης  σπρώχνει με δύναμη την πόρτα να ανοίξει. Τρείς φορές επαναλαμβάνεται  και στο τέλος  ανοίγει διάπλατα η πόρτα του ναού  ενώ μέσα χαλάει ο κόσμος από το χτύπημα στις πάγκες. Συναισθήματα  ανάμικτα αισθάνεσαι αυτές τις στιγμές, χαρά, αγάπη, ηρεμία,  αγαλλίαση, ελπίδα, αισιοδοξία  και πολλά άλλα.

Ο  εφημέριος του Ναού,   ο ακούραστος εργάτης  και  χαρισματικός άνθρωπος,  πατήρ Βασίλειος  Φιλιππάκης,    φρόντισε  τα πάντα να γίνουν  όπως πρέπει  μέχρι  και την τελευταία λεπτομέρεια.   Ποτέ δεν αισθάνεται κούραση   και  αδυναμία. Πάντα έχει  κάτι ιδιαίτερο  στο μυαλό του  έτσι ώστε  να  λειτουργούν όλα  τέλεια.

       Παλαιότερα θυμούνται οι  ενορίτες  ότι  ποτέ δεν μπορούσαμε να βγούμε  στον προαύλιο χώρο του ναού να ακούσομε  το Χριστός Ανέστη. Υπήρχε ο κίνδυνος  να καούμε από τις κροτίδες που έπεφταν. Τα τελευταία χρόνια όμως  όλα έχουν γίνει διαφορετικά. Ολο το εκκλησίασμα  βγήκε  στην αυλή της εκκλησίας  και άκουσε το Χριστός Ανέστη, απόλαυσε την εξαιρετική βραδιά της Αναστάσεως αντάλλαξε  ευχές , χάρηκαν τα μικρά παιδιά  χωρίς  φόβο. Οι κροτίδες  έπεφταν  στον εξωτερικό χώρο  του ναού. Γι αυτό και κάθε χρόνο έρχεται πολύς κόσμος  ακόμα και από άλλες ενορίες  στην Παναγία μας.

Ακολούθησε  η Θεία Λειτουργία της Αναστάσεως  του Κυρίου μας  ενώ πολύς ήταν ο κόσμος που παρέμεινε μέχρι το τέλος  αφού ήταν τόσο όμορφη η βραδιά.

Ευχή όλων  είναι  να είμαστε και του χρόνου καλά με υγεία, και ο Θεός  πάντα να μας  προστατεύει από κάθε κακό.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΩΪ

ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΛΑΤΟΜΙΤΙΣΣΑ

Η ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Το Μεγάλο Σάββατο είναι η τελευταία μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας και της Μεγάλης Σαρακοστής. Είναι το μόνο Σάββατο του χρόνου κατά το οποίο νηστεύεται και το λάδι. Το πρωί εορτάζεται στην εκκλησία  η Πρώτη Ανάσταση  κατά την οποία ψάλλεται το

"ἀνάστα, ὁ Θεός, κρίνων τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι"

Η Θεία Λειτουργία στην ενορία μας τελέσθηκε στο μέσον του Ναού από τον εφημέριο π. Βασίλειο Φιλιππάκη  με ευλάβεια και προσευχή. Ολο το εκκλησίασμα με το άκουσμα της πρώτης Ανάστασης χτυπούσε χαρμόσυνα τις πάγκες και οι καμπάνες ηχούσαν χαρμόσυνα.
 Μια μεγάλη μερίδα πιστών προσήλθε να προσευχηθεί και να μεταλάβει τα άχραντα μυστήρια.