ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015

Η ΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ 

 ΤΟΥ  ΙΕΡΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ 

 

Το απόγευμα της Μ. Τετάρτης  στην ενορία μας  ο εφημέριος του Ναού τέλεσε με κατάνυξη  το μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου.

     Πολλοί πιστοί,  προσήλθαν και εφέτος μικροί  και μεγάλοι  με ευλάβεια και πίστη  και παρακολούθησαν το Μυστήριο.   Ολοι μυρώθηκαν    από τον ιερέα μας πατέρα Βασίλειο.  Ευχή όλων  ήταν να είμαστε όλοι και του χρόνου καλά.

Η ενημέρωση θα συνεχιστεί αύριο Μ. Πέμπτη, με τα Δώδεκα Ευαγγέλια και αμέσως μετά τον στολισμό του Επιταφίου από τις κοπέλες και τα παλληκάρια της ενορίας μας που προσέρχονται κάθε χρόνο.

ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ  ΠΡΩΪ 

ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΑΣ

«ΩΣΑΝΝΑ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ

 Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΚΥΡΙΟΥ»

«ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ

ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΝΥΚΤΟΣ….»

Aπό την Κυριακή των Βαϊων αρχίζει ουσιαστικά η Μεγάλη Εβδομάδα ή η Εβδομάδα των Παθών. 

      Κατά την ημέρα αυτή εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα.

Το πρωϊ της Κυριακής μετά το τέλος της μεγαλοπρεπής   Θείας Λειτουργίας διένειμε ο ιερέας τα βάγια που προηγουμένως ευλόγησε κατά την ακολουθία του όρθρου.

      Βαθειά συγκίνηση ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων όταν βλέπουν τον ιερέα να περιφέρει το βράδυ τον Νυμφίο εντός του Ναού.  Ολος ο κόσμος προσκύνησε με ευλάβεια και  ταπείνωση  προσευχόμενος ο καθένας ξεχωριστά. Καλή Μ. Εβδομάδα.

 Καθημερινή θα είναι η ενημέρωσή μας.

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Ἀ­ριθ­μὸς 14

5 Ἀ­πρι­λί­ου 2015

Κυ­ρια­κὴ τῶν Βα­ΐ­ων

(Φι­λιπ. δ΄ 4-9)

«Καί ἡ εἰ­ρή­νη τοῦ Θε­οῦ φρου­ρή­σει τάς καρ­δί­ας ὑ­μῶν ἐν Χρι­στῷ Ἰ­η­σοῦ»(Φι­λιπ., δ΄ 7).

Ὅ­σοι ἄν­θρω­ποι ἔ­ζη­σαν τή φρί­κη τοῦ πο­λέ­μου μέ ὅ­λα τά ἐ­πα­κό­λου­θά του, πεῖ­να, ἀρ­ρώ­στια, ἐ­ρή­μω­ση, θά­να­το, ἀ­νεί­πω­τη δυ­στυ­χί­α, μπο­ροῦν νά κα­τα­λά­βουν τί ση­μαί­νει εἰ­ρή­νη. Καμ­μί­α ἄλ­λη λέ­ξη δέν ἀ­κού­γε­ται συ­χνό­τε­ρα ἀ­πό τά χεί­λη τῶν ἀν­θρώ­πων, μι­κρῶν καί με­γά­λων. Οἱ δι­πλω­μά­τες τῶν με­γά­λων κυ­ρί­ως κρα­τῶν ἔ­χουν συ­νε­χῶς στά χεί­λη τήν εἰ­ρή­νη ἀλ­λά στήν καρ­διά τόν πό­λε­μο. Μέ ποι­ό τρό­πο θά ὑ­πε­ρι­σχύ­σει ὁ ἕ­νας τοῦ ἄλ­λου. Ἡ ρή­ση «ὅ­ποι­ος θέ­λει εἰ­ρή­νη πρέ­πει νά ἑ­τοι­μά­ζε­ται γιά πό­λε­μο» εἶ­ναι ἡ κυ­ρί­αρ­χη στά μυα­λά τῶν ἀν­θρώ­πων, ἀλ­λά εἶ­ναι με­γά­λο λά­θος.

Ὁ ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος, ἀ­δελ­φοί μου, σή­με­ρα Κυ­ρια­κή τῶν Βα­ΐ­ων, πού ἑ­ορ­τά­ζου­με τήν θρι­αμ­βευ­τι­κή εἴ­σο­δο τοῦ Κυ­ρί­ου στά Ἱ­ε­ρο­σό­λυ­μα, ὑ­πό­σχε­ται καί εὔ­χε­ται στούς Φι­λιπ­πη­σί­ους καί σέ ὅ­λους τοὺς χρι­στια­νούς πώς, ἄν μεί­νουν ἑ­νω­μέ­νοι μέ τόν Χρι­στό μας, θά ἀ­πο­κτή­σουν τήν εἰ­ρή­νη Του. Αὐ­τή ἡ εἰ­ρή­νη τοῦ Θε­οῦ ἀ­πέ­χει πο­λύ ἀ­πό τήν εἰ­ρή­νη τῶν ἀν­θρώ­πων. Λί­γες ὧ­ρες πρίν ἀ­πό τό σταυ­ρι­κό Του θά­να­το εἶ­πε στούς μα­θη­τές Του «εἰ­ρή­νην ἀ­φί­η­μι ὑ­μῖν, εἰ­ρή­νην τὴν ἐ­μὴν δί­δω­μι ὑ­μῖν· οὐ κα­θὼς ὁ κό­σμος δί­δω­σιν, ἐ­γὼ δί­δω­μι ὑ­μῖν».

Ἡ εἰ­ρή­νη τοῦ Θε­οῦ δέν εἶ­ναι κά­τι τό ἐ­ξω­τε­ρι­κό καί ἐ­πι­φα­νεια­κό. Εἶ­ναι κά­τι βα­θύ­τε­ρο, εἶ­ναι δω­ρε­ά τῆς ἀ­γά­πης τοῦ Θε­οῦ, εἶ­ναι καρ­πός τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος, εἶ­ναι ἡ εἰ­ρή­νη πού τήν τε­λει­ό­τη­τά της δέν μπο­ρεῖ νά τή συλ­λά­βει ἀν­θρώ­πι­νος νοῦς. Γιά νά ὑ­πάρ­ξει εἰ­ρή­νη ἀ­λη­θι­νή καί μό­νι­μη πρέ­πει νά προ­έρ­χε­ται ἀ­πό τό Θε­ό. Ὅ­σες συν­θῆ­κες εἰ­ρή­νης καί ἄν ὑ­πο­γρά­ψουν οἱ ἄν­θρω­ποι χω­ρίς τό Θε­ό, εἶ­ναι ἀ­δύ­να­το νά στα­θοῦν.

Μπο­ροῦ­με νά ἐ­ξα­σφα­λί­σου­με αὐ­τή τήν εἰ­ρή­νη; Ἄν ἦ­ταν ἀ­δύ­να­το κά­τι τέ­τοι­ο, ὁ ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος δέν θά μι­λοῦ­σε γι’ αὐ­τήν. Τήν ἀ­πο­κτοῦ­με ὅ­ταν συμ­φι­λι­ω­θοῦ­με μέ τόν Θε­ό, μέ τόν πλη­σί­ον μας καί μέ τόν ἑ­αυ­τό μας. Μέ τίς ἁ­μαρ­τί­ες μας δι­α­τα­ράσ­σον­ται οἱ σχέ­σεις μας μέ τό Θε­ό, ἀ­νοί­γε­ται χά­σμα πού δια­ρκῶς με­γα­λώ­νει καί ὁ ἄν­θρω­πος ἀ­δυ­να­τεῖ μό­νος του νά γε­φυ­ρώ­σει. Ὅ­ταν ὅ­μως ἔρ­θει σέ συ­ναί­σθη­ση τῆς ἁ­μαρ­τω­λό­τη­τάς του, ὅ­ταν κλά­ψει μπρο­στά στόν ἐ­ξο­μο­λό­γο γιά τίς ἁ­μαρ­τί­ες του, ὅ­ταν ζη­τή­σει τό ἔ­λε­ος τοῦ Θε­οῦ, τό­τε στά βά­θη τῆς καρ­διᾶς του ἀ­κού­ει τή φω­νή πού ἀ­πευ­θύ­νει ὁ Χρι­στός μας σέ κά­θε με­τα­νο­οῦν­τα: «τέ­κνον, ἀ­φέ­ων­ταί σοι αἱ ἁ­μαρ­τί­αι σου». Ἀ­πό ἐ­κεί­νη τή στιγ­μή τῆς γνή­σιας ἐ­ξο­μο­λό­γη­σης ἔρ­χε­ται ἡ εἰ­ρή­νη τοῦ Θε­οῦ καί ἡ ἀ­πο­κα­τά­στα­ση τῆς σχέ­σης τοῦ ἀν­θρώ­που μέ τό Θε­ό.

Οἱ ἁ­μαρ­τί­ες μας δι­α­τα­ράσ­σουν καί τίς σχέ­σεις μας μέ τούς ἄλ­λους ἀν­θρώ­πους. Λές ψέ­μα­τα; Κα­τα­κρί­νεις; Συ­κο­φαν­τεῖς; Κλέ­βεις; Ὁρ­κί­ζε­σαι στό δι­κα­στή­ριο; Τό­τε ἀν­τί τῆς ἀ­γά­πης κυ­ρια­ρχοῦν μί­ση καί ἔ­χθρες. Ἀλ­λά ὅ­ταν ὁ ἄν­θρω­πος συ­ναι­σθαν­θεῖ ὅ­σα ἔ­κα­νε στόν πλη­σί­ον του καί ζη­τή­σει συγ­γνώ­μη καί προ­σπα­θή­σει νά ἀ­πο­κα­τα­στή­σει τήν ἀ­δι­κί­α, τό κα­κό πού δι­έ­πρα­ξε, τό­τε ἔρ­χε­ται στήν καρ­διά του ἡ εἰ­ρή­νη.

Καί ἄν ἄλ­λοι κά­νουν κα­κό σ’ αὐ­τόν, ὁ ἄν­θρω­πος τοῦ Θε­οῦ δέν ἐκ­δι­κεῖ­ται, δέν κρα­τά­ει κα­κί­α. Ἀν­τί­θε­τα προ­σπα­θεῖ ἀν­τί κα­κοῦ νά κά­νει τό κα­λό. Μί­α τέ­τοι­α συμ­πε­ρι­φο­ρά στόν ἐ­χθρό, ὅ­πως μαρ­τυ­ροῦν πολ­λά πα­ρα­δείγ­μα­τα, κά­νουν καί τό χει­ρό­τε­ρο ἐ­χθρό νά ἀ­να­γνω­ρί­σει τό με­γα­λεῖ­ο τοῦ εἰ­ρη­νι­κοῦ ἀν­θρώ­που καί νά ζη­τή­σει συγ­γνώ­μη. Ἔ­τσι οἱ ἐ­χθροί γί­νον­ται φί­λοι. Αὐ­τό μᾶς δί­δα­ξε ὁ Χρι­στός μας, ὅ­ταν πά­νω στό σταυ­ρό συγ­χώ­ρε­σε τούς σταυ­ρω­τές Του.

Ὅ­ταν ἁ­μαρ­τά­νου­με δι­α­τα­ράσ­σον­ται καί οἱ σχέ­σεις μας μέ τόν ἑ­αυ­τό μας. Ἡ συ­νεί­δη­σή μας μᾶς ἐ­λέγ­χει. Δέν μᾶς ἀ­φή­νει σέ ἡ­συ­χί­α. «Εἶ­σαι ἔ­νο­χος, εἶ­σαι ἁ­μαρ­τω­λός, εἶ­σαι ἄ­ξιος τῆς τι­μω­ρί­ας τοῦ Θε­οῦ», ἀ­κοῦ­με μέ­σα μας τή φω­νή τῆς συ­νεί­δη­σης. Δέ στα­μα­τᾶ μέ­χρι νά με­τα­νι­ώ­σου­με εἰ­λι­κρι­νά καί ὁ Θε­ός τῶν με­τα­νο­ούν­των μᾶς συγ­χω­ρεῖ καί μᾶς προ­σφέ­ρει «τήν εἰ­ρή­νην τήν πάν­τα νοῦν ὑ­πε­ρέ­χου­σαν».

Ὁ ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος μᾶς δί­νει δύ­ο πρα­κτι­κές συμ­βου­λές γιά τήν ἀ­πό­κτη­ση τῆς εἰ­ρή­νης. Πρώ­τη, νά ἔ­χου­με ἀ­πό­λυ­τη ἐμ­πι­στο­σύ­νη στήν Πρό­νοι­α τοῦ Θε­οῦ. «Μη­δέν με­ρι­μνᾶ­τε», μᾶς λέ­ει, μήν κυ­ρι­εύ­ε­στε ἀ­πό ἀ­γω­νι­ώ­δη φρον­τί­δα γιά τί­πο­τα, ἀλ­λά ἀ­να­θέ­τε­τε μέ ἐμ­πι­στο­σύ­νη τό κά­θε πρό­βλη­μα στήν παν­σο­φί­α καί τήν ἀ­γά­πη τοῦ Θε­οῦ.

Καί ἡ δεύ­τε­ρη συμ­βου­λή εἶ­ναι νά ζοῦ­με μέ ἐ­σω­τε­ρι­κή κα­θα­ρό­τη­τα. «Ὅ­σα ἐ­στὶν ἀ­λη­θῆ, ὅ­σα σε­μνά, ὅ­σα δί­και­α, ὅ­σα ἁ­γνά,…  ταῦ­τα λο­γί­ζε­σθε». Μήν ἀ­φή­νε­τε κα­κούς λο­γι­σμούς νά μο­λύ­νουν τό ἐ­σω­τε­ρι­κό σας.

Σέ λί­γες μέ­ρες, ἀ­δελ­φοί μου, θά προ­σκυ­νή­σου­με τά Πά­θη καί τήν Ἀ­νά­στα­ση τοῦ Χρι­στοῦ μας. Ἄς φρον­τί­σου­με νά τό κά­νου­με «ψυ­χαῖς κα­θα­ραῖ­ς καὶ ἀρ­ρυ­πώ­τοι­ς χεί­λε­σι», μέ ἀ­μό­λυν­τα χεί­λη καί κα­θα­ρές ψυ­χές. Ἄς Τόν πα­ρα­κα­λέ­σου­με νά μᾶς χα­ρί­ζει πάν­το­τε πλού­σια τήν εἰ­ρή­νη στίς τα­ραγ­μέ­νες μας καρ­δι­ές. Ἀ­μήν.               Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΤΑΥΡΩΝ

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΙΩΝ 

ΚΑΙ   Ο ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ 

ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ  ΝΑΟΥ   ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΛΑΤΟΜΙΤΙΣΣΑ  ΕΝ ΟΨΕΙ 

ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

         Από το πρωϊ της  Δευτέρας  30 Μαρτίου 2015   άρχισε   να γίνεται ο καθαρισμός  και  το γυάλισμα  σε όλα τα μπρούτζινα είδη και  ασημικά που βρίσκονται εντός του ναού.  Πολλές ενορίτισσες  όλη την Βαγιανή εβδομάδα με διάθεση και όρεξη για να προσφέρουν τις  υπηρεσίες τους   προσήλθαν   στην Παναγία μας την Οδηγήτρια και  άρχισαν να εργάζονται ακατάπαυστα.  Εργατικές μέλισσες,  λες και ήταν  χωρίστηκαν  σε ομάδες και η μία βοήθαγε την άλλη.  Όλα μα όλα έπρεπε να γίνουν με κάθε λεπτομέρεια.

Την Δευτέρα  το πρωί  ο  εφημέριος   του Ναού π. Βασίλειος Φιλιππάκης με  την βοήθεια των  κ.κ. Γεωργίου Σβήνου,   Εμμανουήλ    Στείρου    Επιτρόπων του Ιερού μας Ναού, και με την βοήθεια του ενορίτη μας Παναγιώτη Γούναρη,  έκοψαν από τα φοινικόδεντρα  που βρίσκονται στον προαύλιο χώρο  κλαδιά φοινίκων για να γίνει η προετοιμασία των  σταυρών που θα μοιραστούν την ημέρα των Βαΐων. Το απόγευμα  άλλα συνεργεία  έφθασαν, αυτή τη φορά οι  ηλικίες ήταν διάφορες, μικρά παιδιά, κοπέλες, νεότερες, μεγαλύτερες, κατέφθασαν για να ασχοληθούν όλοι μαζί και  πάλι στην τέχνη του σταυρού  από φύλλο  φοινικόδεντρου.

   Μαγεία έμπνευση, τέχνη, δημιουργία,  όλα μαζί τα συναισθήματα που αισθάνεσαι όταν τελειώνεις ένα σταυρό. Τον καμαρώνεις, ικανοποιείσαι, και θέλεις να φτιάξεις κι άλλον, κι άλλον. Οι μεγάλες κυρίες  που εδώ και πολλά χρόνια τους φτιάχνουν δείχνουν με ευχαρίστηση  στα νέα παιδιά και  όλοι μαζί γίνονται μια συνεργάσιμη ομάδα. Η ικανοποίηση όλων είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Μετράμε ξαναμετράμε  την ποσότητα μην τυχόν και δεν μας φτάσουν. Περισσότεροι από 700 σταυροί  μεγάλοι και μικροί, φτιάχτηκαν  μέσα σε τρείς  ημέρες,  και με τη βοήθεια της οικογενείας Μιχαήλ και Μαρκέλλης  Βορριά από τις Καρυές, τακτοποιημένοι σε πανέρια όλοι οι σταυροί, έτοιμοι  να προσφέρει ο ιερέας μας την ημέρα των Βαΐων.

Εδώ θα πρέπει να σημειώσομε ότι παλαιότερα οι σταυροί φτιάχνονταν  από  λιγοστά άτομα στο σπίτι τους. Όμως με πρωτοβουλία του  ακούραστου, δραστήριου και πάντα πρωτοπόρου παπά Βασίλη η όλη προετοιμασία   γίνεται εντός του Ιερού Ναού.

Τι ωραία έθιμα να πηγαίνουν από γενιά σε γενιά. Ετσι αυτό το έθιμο δεν θα εκλείψει ποτέ.

Οι εργασίες για την καθαριότητα του Ναού συνεχίστηκαν για ολόκληρη την εβδομάδα. Ακόμα και στο Κοιμητήριο  του Ναού καθαρίστηκαν και ευπρεπίστηκαν όλοι οι χώροι.  Όλα είναι πλέον έτοιμα και προγραμματισμένα για την κάθε ημέρα της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος.

       Ακόμα ο ιερέας μας αφού μας παρότρυνε για όλα αυτά  μας  πρότεινε να φροντίσομε  και για τον καθαρισμό της ψυχής μας  και του σώματός  μας με το μυστήριο της  Εξομολογήσεως για να μπορούμε να συμμετέχομε με καθαρή την καρδία των αχράντων μυστηρίων.

Ευχή μας  και του χρόνου να μας έχει η Παναγία μας   όλους καλά και να περάσομε και φέτος το Αγιο Πάσχα Ειρηνικά, Χριστιανικά και Χαρούμενα.

ΚΑΛΗ KAI ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

Η ενημέρωσή μας θα συνεχισθεί όλη την Μεγάλη Εβδομάδα.